Najbardziej został zapamiętany z kreacji, które stworzył w telewizji. Wystepował gościnnie w wielu popularnych serialach ["m.in."Ulice San Francisco" [1977], "Miami Vice" [1985], "Crime Story" [1986] , "Gliniarz i prokurator" [1992]] - zazwyczaj jako
czarny charakter. Na dużym ekranie pojawił się pierwszy raz w komedii obyczajowej "The Lord's of Flatbush" [1974], ale epizod, który przypadł mu w udziale był tak mały, że za prawdziwy debiut Sharkeya uznaje się dopiero rolę w "Trackdown" (1976). Cztery lata później odniósł swój największy sukces kinowy, zdobywając Złoty Glob, za tytułowego bohatera w filmie "The Idolmaker". [1980]. W latach osiemdziesiątych nakręcił sporo filmów, jednak tylko kilka z nich było godnych uwagi ["Willie and Phil " [1980] Paula Mazursky'ego, "Love and Money" [1982] JamesaTobacka, "Ważniaki" [1986] Brian De Palmy, "Klasowo-łóżkowe potyczki w Beverly" [1989] Paula Bartela, "Wired" [1989] Larry'ego Peerce'a i "Krętacze" [1990] Stephena Frearsa]. Niemal od samego początku kariery miał problemy
z narkotykami, W 1987 r. poddał się leczeniu w specjalistycznej klinice, ale nie udało mu się wyrwać nałogu. W 1992 został aresztowany za posiadanie narkotyków. Już wtedy był chory na AIDS, chorobę, która niebawem stała się przyczyną jego śmierci. Zmarł w 1993 r. w Nowym Jorku...