Luigi Pirandello na początku lat 20. XX wieku trafia na rodzinną Sycylię, gdzie jego uwagę przykuwa ekscentryczny duet grabarzy, amatorsko prowadzących lokalny teatr. Dzięki obserwacji ich działań dramaturg przełamuje blokadę twórczą i tworzy swoje najważniejsze życiowe dzieło.

W nadmorskiej włoskiej miejscowości ocalała z Holokaustu kobieta przyjmuje pod swój dach 12-letniego Momo — senegalskiego muzułmanina, który ją okradł.

Nie mając kontaktu z własnymi dziećmi, starszy wdowiec nawiązuje bliższą więź z młodą rodziną z sąsiedztwa — dopóki tragedia wszystkiego nie zmienia.

Historia relacji między dwoma młodymi artystami, fotografem i pisarzem, ale przede wszystkim historia wolności osobistej poprzez filtr wyobraźni.