Agnes Varda, francuska reżyserka, odkrywa na nowo swe wspomnienia: dorastanie w Belgii, życie w Siete, Paryżu i Noirmoutier, poznawanie fotografii, tworzenie filmów, wychowywanie dzieci, śmierć męża, wkraczanie w okres starości. Pomagają jej w tym stworzone przez nią dzieła, domowe nagrania oraz wywiady. Jak ludzie się starzeją? Czy radzą sobie z utratą kogoś bliskiego? Czy mogą pozostać kreatywni? Ile wspomnień pozostaje im w pamięci?

Dagerotypy są nie tyle filmem o ulicy Daguerre, malowniczej uliczne 14. paryskiej dzielnicy, ale jest to film o małym kawałku tej ulicy pomiędzy numerem 70 a numerem 90. Jest to skromny, lokalny dokument o kilkorgu drobnych sprzedawców, spojrzenie na milczącą większość. Jest to album dzielnicy, stereodagerotypiczne portrety, archiwum dla archeo-socjologów z 2975 roku.