26-letnia Pia, świeżo wypisana ze szpitala psychiatrycznego, wraca do domu rodziców na obrzeżach Wiednia, by odbudować swoje życie.

Frank, dziewięciolatek z blond lokami i piskliwym głosem, często mylony z dziewczyną, ma dosyć drwin starszych kolegów. Postanawia udowodnić, że jest prawdziwym mężczyzną, podążając za zasadami influencera Hanka Haberera

"Waldheimowi nie!” – takie okrzyki protestu przeciwko wyborowi Kurta Waldheima na prezydenta Austrii można było usłyszeć w centrum Wiednia w 1986 roku. Sekretarz Generalny ONZ z mroczną nazistowska przeszłością trafił na pierwsze strony gazet na całym świecie między innymi dlatego, że temu zaprzeczył. Wszystko zaczęło się podczas austriackiej kampanii prezydenckiej w 1986 roku, kiedy ujawniono wcześniej ukrywaną przynależność Waldheima do nazistowskiej organizacji SA i fakt jego służby wojskowej w latach 1943-1944. Podejrzewano, że mógł brać udział w zbrodniach wojennych Wehrmachtu na Bałkanach. Nigdy jednak nie został uznany winnym żadnych przestępstw wojennych. Film przedstawia kulisy kampanii prezydenckiej Waldheima, która zakończyła się jego wyborem na prezydenta w 1986 roku. Dzięki wykorzystaniu bogatych materiałów archiwalnych rekonstruuje gorącą dyskusję, jaka towarzyszyła tym wyborom. Śledzimy fragmenty z konferencji prasowych Światowego Kongresu Żydów, analityczne komentarze specjalistów, a także wydarzenia związane z ruchem antywalheimowskim i wybuchem nastrojów patriotycznych i antysemickich w Austrii. Oszczerstwa, propaganda, medialne kłamstwa, przeinaczanie historycznych faktów – tak powstawał polityczny grunt do prezydentury Waldheima. I choć ujawnienie jego przeszłości przyczyniło się do częściowej izolacji Austrii na arenie międzynarodowej w okresie jego prezydentury i było powodem uznania jego osoby za persona non grata w wielu krajach świata to prezydentura Walheima trwała do 1992 roku, dając świadectwo przewrotności historii.