Rozgrywająca się na przestrzeni czterech pokoleń kronika nadziei i marzeń koreańskiej rodziny imigrantów, która opuszcza ojczyznę w poszukiwaniu lepszego życia.

Historia o izolacji, samotności oraz o więziach międzyludzkich inspirowana obecnym stanem świata.

Analityk CIA Jack Ryan i jego szef James Greer idą tropem terrorystów przygotowujących się do potężnego ataku na Stany Zjednoczone i ich sojuszników.

Elitarny zespół agentów FBI zwany Red Cell wykorzystuje niekonwencjonalne metody śledcze i agresywną taktykę, by schwytać najbardziej nikczemnych przestępców w kraju.

Grupa ludzi posiada supermoce, które staną się potrzebne, by uratować świat przed zagładą.

Film jest opowiadaniem znanego dziennikarza kroniki towarzyskiej New York Tribune - Waldo Winchestera. Opowiada on o najciekawszym artykule, który napisał. Akcja opowieści toczy się w noc sylwestrową 1928 roku. Już na początku poznać możemy wszystkich bohaterów, którzy przypadkowo znaleźli się w restauracji u Mindiego, gdzie przygotowywane jest przyjecie dla półświatka przestępczego. Film składa się z kilku odrębnych wątków, które się przeplatają by na końcu filmu mieć "wspólny koniec". Pierwsza historia przedstawia losy gangstera o pseudonimie Mózg (The Brain), który wraz ze swoim ochroniarzem wchodzi jako ostatni aby zjeść jakiś normalny posiłek. Jednak po chwili, gdy ktoś rozpoznaje gangstera, zostaje ugodzony w brzuch przez członka innego gangu. Boss szuka schronienia u wszystkich swoich przyjaciółek i kochanek. Następna opowiedziana historyjka to historia Stópki (Feet Samuels), który tonie w długach i aby z nich wreszcie wyjść, jako że jest człowiekiem honoru i zawsze spłaca swoje długi, sprzedał swoje nader duże stopy pewnemu lekarzowi. Jednak zakochuje się w tancerce klubowej Hortense (w tej roli Madonna). Kolejnym przedstawionym wątkiem jest burzliwy romans Żalusia (Regret) ze Słodką Lou (Lovely Lou). Żaluś jest pechowym hazardzistą, który zawsze przegrywa na wyścigach konnych. Film bardzo ciekawie zrobiony, zilustrowany ciekawą muzyką z lat 30. Śpiewają w nim nawet, ustylizowane na lata 20, Madonna i Jennifer Grey.