Opowieść o wielopokoleniowej rodzinie Mostowiaków pochodzącej z Grabiny, Głównym wąrkiem jest miłość, która ma wiele barw...

Graczykowie to przeciętna polska rodzina. Głowa rodziny, Wiesław jest sleepingowym w PKP. Jego żona, Jadwiga zajmuje się domem. Mają trójkę dzieci. Bez przerwy nawiedza ich sąsiad Buła lub mama Jagwigi.

Zima 1918 roku. Dwie przyjaciółki udają się do szpitala polowego położonego w pobliżu linii frontu.

Gdy skrywana przez Barbarę tajemnica wychodzi na jaw, jej córka Alicja poznaje prawdę o swoim pochodzeniu i postanawia odnaleźć prawdziwą matkę.

"Wybór Polski" to jeden z kilku filmów poświęconych tematyce politycznej, które zrealizowano na początku lat 90.. Rozwiązanie PZPR, konflikty wewnętrzne w Solidarności oraz wybory prezydenckie stały się najważniejszymi tematami politycznymi w kinie dokumentalnym tamtego czasu. Wybory stanowiły materię szczególnie ciekawą, bo zupełnie nową. W okresie PRL tego typu dokumenty z oczywistych powodów nie powstawały, ale przedstawiania wyborów w formule dokumentalnej miało długą tradycję w kinie amerykańskim (np. "Primary", prod. Robert Drew, 1960), do której Kędzierski i Piekutowski zdają się nawiązywać. W pierwszej części filmu wyraźnie eksponowana jest rywalizacja dwóch kandydatów z obozu postsolidarnościowego: Tadeusza Mazowieckiego i Lecha Wałęsy. Film otwierają archiwalne ujęcia z roku 1980, z okresu stanu wojennego, kolejnych fal protestów i Okrągłego Stołu. Obaj późniejsi konkurenci uczestniczą w strajkach wspierając się, trzymając pod rękę. W materiałach zarejestrowanych podczas konwencji wyborczych i spotkań z wyborcami wyraźnie zarysowuje się społeczny podział: inteligencja w większości wspiera Mazowieckiego, środowiska robotnicze Wałęsę. Do drugiej tury wyborów przechodzi jednak nie Mazowiecki, lecz Stanisław Tymiński i to on staje do walki o fotel prezydencki z byłym przywódcą Solidarności. Dokumentalistów ewidentnie fascynuje fenomen Tymińskiego i skala społecznego poparcia dla jego kandydatury. Towarzyszą mu z kamerą i za jej pomocą starają się owo zaskakujące zjawisko zdokumentować. Tematyka polityczno-społeczna była niemal stale obecna w indywidualnej twórczości obu autorów "Wyboru Polski". W roku 2000 zrealizują kolejny wspólny projekt "Dar wolności" – obraz pierwszych dziesięciu lat transformacji ustrojowej w Polsce.

Punktem wyjścia dokumentu historycznego Zygmunta Adamskiego jest spotkanie niegdysiejszych towarzyszy broni Szarego przy ognisku oraz wiersz poświęcony jego osobie autorstwa Andrzeja Gawrońskiego. Biograficzna opowieść o dowódcy ZWZ i AK rozpoczyna się w Małomierzycach koło Iłży, gdzie urodził się bohater, ale koncentruje na jego losach wojennych i latach 1944-1956. W narracji płynącej zza kadru Szary prezentowany jest jako żołnierz niezłomny, o bardzo wysokim morale i znacznych umiejętnościach strategicznych. Stojąc na czele wiernych mu żołnierzy uratował Radoszyce przed niemiecką pacyfikacją, rozbił więzienia nazistowskie w Starachowicach i w Końskich. Najsłynniejszą jego akcją bojową było uwolnienie niemal 350 osadzonych z ubeckiego więzienia w Kielcach w sierpniu 1945 roku. Jeszcze przez niemal trzy lata ukrywał się przed komunistycznym aparatem bezpieczeństwa. Został schwytany i skazany na śmierć. Wyrok zamieniono na dożywocie, a w roku 1956 zwolniono Szarego na mocy amnestii. Aresztowany został jednak raz jeszcze na początku stanu wojennego w roku 1981. „Czyżby bano się, że znowu stanie na czele oddziału i zacznie rozbijać więzienia?” – pyta narrator. Relacja dotycząca wojennych losów Szarego, a przede wszystkim jego walki w latach powojennych, ilustrowana jest nielicznymi zachowanymi archiwaliami oraz ujęciami współczesnymi, w których ukazano chwile uroczystego upamiętnienia działalności oddziałów Szarego i sceny z udziałem bohatera. Opowiada on o swej działalności, stając się dla ekipy filmowej przewodnikiem po miejscach i zakamarkach historii wypartej przez propagandę PRL-u. "Szary" to jeden z wielu dokumentów początku lat 90. poświęconych skazanym na niepamięć w okresie komunizmu działaczom AK i antykomunistycznego podziemia powojennego. Antoni Heda jeszcze kilkakrotnie stawał się bohaterem filmów dokumentalnych. W roku 2012 fabularyzowany dokument o jego losach, "Mit o Szarym", zrealizował Grzegorz Królikiewicz.

Dokument poświęcony Ryszardowi Perytowi, profesorowi sztuk teatralnych. Jako reżyser tworzył inscenizacje oper barokowych oraz prawykonania dzieł dwudziestowiecznych. Inscenizator utworów oratoryjnych.

Babcia Plackowa umiera krótko po setnych urodzinach. Nie wie o tym jednak gminna urzędniczka, która odwiedza rodzinę z prezentami dla jubilatki.

Adaptacja noweli B. Prusa. Akcja rozgrywa się pod koniec XIX wieku, w chylącym się ku upadkowi dworku. Bohaterami są dzieci: syn rządcy, córka hrabiny i dziecko chłopskie. Lata siedemdziesiąte ubiegłego wieku. Losy dwunastoletniego chłopca, Kazia, niesfornego, ale o dobrym sercu. Staje on w obronie słabszych i krzywdzonych, przeżywa romantyczną miłość do hrabianki Loni. Ta miłość zmusza go jednak do odrzucenia przyjaźni. Kazio głęboko to przeżywa i zapada na ciężką chorobę. [www.filmpolski.pl]

Serial telewizyjny będący adaptacją powieści Dołęgi-Mostowicza. Historia wzlotów i upadków urzędnika magistratu, Franciszka Murka. Bohater po utracie państwowej posady przyjmuje tożsamość cudzoziemca Franza Klamma i robi karierę w arystokratycznych salonach Warszawy jako mistrz okultyzmu.

Wędrówka z kamerą po Ziemi Lubuskiej zaczyna się w Międzyrzeczu, pod starym dębem liczącym 1100 lat, pod którym mieli spotkać się Bolesław Chrobry i Otton III. Narrator podkreśla ciągłość życia Polaków na tych terenach. Przenosimy się do Gorzowa Wielkopolskiego, miasta wojewódzkiego, który rywalizuje o pierwszeństwo na Ziemi Lubuskiej z Zieloną Górą. O mieście mówią Irena Dowgielewiczowa, pisarka, autorka poematu Rzecz o Gorzowie oraz Zdzisław Morawski, pisarz, prezes Towarzystwa Miłośników Ziemi Gorzowskiej. Miasto znane jest z licznej społeczności romskiej. Ma osiągnięcia sportowe: klub Stal Gorzów i miejsca kultury: Teatr im. Juliusza Osterwy, Kino Kopernik. Zielona Góra może się pochwalić Festiwalem Piosenki Radzieckiej, Biennale Malarstwa, rozwiniętym przemysłem. W obu miastach wojewódzkich działają wyższe uczelnie sportowe, pedagogiczne i inżynierskie. Ziemia Lubuskie to znakomite miejsce dla rekreacji i odpoczynku. W Sławie odbywają się zawody brydżowe i wczasy w siodle. Zamek i kąpielisko w Lubniewicach przyciąga wielu turystów. W Łagowie odbywa się jeden z najstarszych polskich festiwali filmowych Lubuskie Lato Filmowe. Kamera wyłapuje twarze Andrzeja Wajdy, Kazimierza Kutza, Emilii Krakowskiej, Małgorzaty Braunek, Wiesława Gołasa i innych. Film turystyczno-krajoznawczy w reżyserii Marii Kwiatkowskiej, we współpracy z Krystyną Gryczełowską. Kwiatkowska, doświadczona dokumentalistka, zrealizowała kilka filmów o różnych regionach Polski: "Ziemię Kielecką", "Od Szczecina do Szczecina", "Zwiedzajcie Ziemię Kielecką", "Lublin po 30 latach", "Dlaczego Zamość...".