Trzydziestokilkuletni Samet wraca po feriach do zanurzonej w śniegu anatolijskiej wioski, aby pracować jako nauczyciel plastyki w lokalnej szkole, gdzie zamiast awansu, czeka go przykra niespodzianka.

Phil doznaje udaru mózgu, przez co traci pamięć. Millie, kobieta, która się nim opiekuje, twierdzi, że przedtem byli w sobie zakochani.

Najnowszy film Atoma Egoyana, ze świetną rolą Davida Thewlisa, to mroczna, choć niepozbawiona komicznych elementów i scen, opowieść o osobistej traumie. Podobnie jak we wczesnych kultowych już obrazach tego reżysera, tak i tu widzowie oglądają zmagania jednostki, która z racji pełnionych funkcji powinna stać na straży społecznego dobra. Lecz jej sytuację komplikuje zarówno moralny aspekt wykonywanej pracy, jak i rozgrywające się na ekranie wydarzenia. Jim (w tej roli Thewlis) jest inspektorem higieny kontrolującym lokale gastronomiczne. Jego córka Veronica została, jak mu się wydaje, niesprawiedliwie skazana i przebywa w więzieniu, ale wszelkie próby ojca, by odwołać się od wyroku, są przez nią i otoczenie ignorowane. Zdesperowany bohater zaczyna z niespotykaną gorliwością i sumiennością poświęcać się przeprowadzanym przez siebie kontrolom w wybranych restauracjach. Szybko okazuje się jednak, że to jedynie niebezpieczna i mroczna gra, na którą rzutują personalne problemy.