Linda próbuje poradzić sobie z tajemniczą chorobą dziecka, nieobecnym mężem, zaginioną osobą i coraz bardziej wrogimi relacjami ze swoim terapeutą.

Pewna matka siada na zielonej kanapie w sklepie meblowym i odmawia wstania, zmuszając tym samym trójkę skłóconych z nią dzieci do namysłu.

Niewolnica Cora dokonuje niesamowitego odkrycia w czasie próby ucieczki.

Psychodeliczne arcydzieło, w którym oglądamy i słuchamy Thoma Yorke’a z zespołu Radiohead. Ten krótki film w reżyserii Paula Thomasa Andersona warto oglądać głośno!

Młody mężczyzna po śmierci matki podejmuje pracę u lekarza zajmującego się lobotomią i terapią.

Podczas jednego dnia na Manhattanie początkująca dziennikarka Claire pod okiem doświadczonego reportera (Michael Cera) bada sprawę tajemniczego samobójstwa, Wendy stara się zaakceptować chłopaka najlepszej przyjaciółki, a Bene próbuje kupić rzadki winyl, wypytując mijanych przechodniów o to, co sądzą o jego nowej koszuli.

Główny bohater – 40-letni Ashley – jest typem człowieka, który wszystko robi na opak. To z pewnością zawiodło go do więzienia i to nie ułatwia mu życia tuż po opuszczeniu placówki, w chwili gdy go poznajemy. Wbrew życzeniu bohatera nic nie jest tak jak dawniej. Opuściła go ukochana kobieta, zostawili przyjaciele, matka każe mu się jak najszybciej wyprowadzić. Nie zmieniło się tylko jedno, skłonność mężczyzny do kombinowania. Bo w takich kategoriach należy chyba postrzegać pomysł na nowy biznes, jakim jest utylizowanie starych lodówek. Jedynym, który daje się zwieść osobliwemu urokowi bohatera, jest znacznie młodszy Jeremy, dorabiający jako królik doświadczalny przy medycznych eksperymentach.

Dwóch byłych szwagrów wyrusza w podróż przez Islandię.