Czym jest postęp? Zbliżamy się do punktu, w którym postęp techniczny, rozwój gospodarki i wzrost liczby osób na świecie zagrażają istnieniu ludzkości. Od 200 lat tkwimy w pułapce myślenia, że postęp to „więcej czegoś", że trzeba robić lepsze maszyny i w większej liczbie. "Pułapki rozwoju" to filmowy esej, oparty na książce Ronalda Wrighta pt. "Krótka historia rozwoju", a wyprodukowany przez Martina Scorsese oraz tych samych producentów, którzy stworzyli "Korporację". Odwołując się do historii cywilizacji, reżyserzy filmu w fascynujący sposób pokazują pułapki rozwoju, w które wpadały kolejne cywilizacje na Ziemi, a nasza – jak się okazuje – wcale nie jest w tym procesie wyjątkiem. Przytaczając mocne naukowe argumenty teoretyków i praktyków ekonomii, w tym: Stephena Hawkinga, Jane Goodall, Margaret Atwood, Vaclava Smila, Daniela Povinelliego, Gary'ego Marcusa, czy Mariny Silvy, wzywają do zmiany orientacji myślenia.
Oto znakomita okazja dla tych, którzy jeszcze nie mieli okazji liznąć filozofii, a chcieliby spróbować, jak smakuje. Astra Taylor zabiera nas bowiem na spacer z ośmioma najgłośniejszymi i najbardziej wpływowymi myślicielami ostatnich lat: Cornelem Westem, Avitą Ronell, Peterem Singerem, Kwame Anthonym Appiahem, Marthą Nussbaum, Michaelem Hardtem, Judith Butler oraz – chyba największą gwiazdą w tym zestawieniu – Slavojem Žižkiem. To zabawne przywołanie idei szkoły perypatetyckiej (według tradycji, Arystoteles i jego uczniowie prowadzili dysputy, chodząc) przynosi jednak bardzo konkretny efekt – nadaje filmowi rytm. Bo choć szacowni rozmówcy poruszają raczej poważne tematy (demokracja, odpowiedzialność, śmierć), fakt, że równocześnie przemieszczają się w przestrzeni, sprawia, że ich wystąpienia nie nudzą ani przez chwilę. Zresztą w filmie Życie pod lupą nie mamy do czynienia ze ścisłymi, uniwersyteckimi wywodami. To raczej próba pokazania, czym jest myślenie filozoficzne. Co ciekawe, każdy z filozofów prowadzi swój miniwykład w otoczeniu będącym swoistym komentarzem do jego słów – np. Peter Singer mówi o konsumpcjonizmie na tle luksusowych butików przy Fifth Avenue, zaś Cornel West porównuje filozofię do jazzu, jadąc samochodem przez Manhattan. Najefektowniej wypada oczywiście pupilek mediów Žižek, który ubrany w odblaskową kamizelkę, swój wywód o ekologii wygłasza, spacerując po wysypisku śmieci (i komentując przy tym zawartość porzuconych lodówek). Reszta kolegów po fachu dzielnie dotrzymuje mu kroku – zarówno dosłownie, jak i w przenośni.