Stara sprawa znów zostaje otwarta, gdy zaginięcie reportera ściąga jego córkę do górskiego miasteczka prześladowanego przez sektę, tajemnice i śmierć.

Adwokat odkrywa spisek, pracując przy sprawie brutalnego morderstwa.

Marlène to trzydziestokilkuletnia hedonistka, która nigdy nie wyrosła z etapu studenckich imprez do białego rana, eksperymentowania z wszystkim i wszystkimi oraz nie przejmowania się tym, czy kolejny poranek przyniesie coś więcej niż całodniowego kaca. Elli to rezolutna ośmioletnia dziewczynka, która w poszukiwaniu bratniej duszy zaczyna eksplorować ścieżki uczęszczane głównie przez dorosłych, między innymi tę prowadzącą do stanu odurzenia alkoholowego. Problemy pierwszej można śmiało zrzucić na karb emocjonalnej niedojrzałości i przepisać terapię odwykową, gdy będzie już bardzo źle, ale jeszcze nie za późno. Sytuacja drugiej jest znacznie gorsza, ponieważ zmuszona do zbyt wczesnego dojrzewania, żyjąca w świecie permanentnego kontaktu z dostępnymi na wyciągnięcie ręki trunkami dziewczynka będzie miała w przyszłości problem z dostrzeganiem granicy pomiędzy kieliszkiem do towarzystwa a nałogiem. Co łączy Marlène i Elli poza topieniem smutków w alkoholu? Są matką i córką.

Ciężarna Rosemary Woodhouse podejrzewa, że jej sąsiedzi należą do sekty, której celem jest złożenie szatanowi w ofierze nowo narodzonego dziecka.

Luminita, młoda nielegalna imigrantka z Rumunii mieszka w dzielnicy nędzy i szuka sposobu by się stamtąd wyrwać. Żeby mieć co jeść, okrada pacjentów w szpitalu. Pewnego dnia spotyka starego, schorowanego wdowca Antonia. Wydaje się łatwym łupem. Luminita nachodzi go w domu i chce tam zostać wraz z porwanym dzieckiem, za które zamierza kupić dokumenty umożliwiające jej pracę. Bezstronny portret dwóch wyrzutków społeczeństwa, którzy odkrywają jak ważna jest komunikacja między ludźmi.