W Danii nie ma gór, na które można by się wspiąć, ale w Norwegii jest ich mnóstwo. To tam dorastał reżyser filmu i tam nadal mieszkają jego rodzice oraz dwóch młodszych braci. Tam również 25 lat temu wydarzyła się rodzinna tragedia - zmarł brat reżysera, co doprowadziło do rozpadu rodziny. Strata nie została przepracowana i wciąż wpływa na dorosłych już mężczyzn. Nie potrafią ze sobą rozmawiać i uciekają, gdy pojawia się problem. Reżyser, wyposażony w domowe nagrania wideo z ostatnich 30 lat, 75 000 zdjęć rodzinnych i trzy dopasowane kostiumy superbohaterów, wyrusza w liczącą 1600 kilometrów podróż do krainy dzieciństwa, próbując stawić czoło tragedii i ukrytym ranom, które po sobie pozostawiła. To pełna humoru, odważna opowieść o ojcach i synach, o ogromnych kolekcjach znaczków i amatorskich wideo, o długodystansowych lotach klasą biznes i o wszystkich innych sposobach, którymi uciekamy, zamiast mówić o tym, co nas boli. To także film o stracie, potrzebie żałoby i o odkupieniu, które może nastąpić, gdy trauma zostanie przezwyciężona.

Laura wraca w rodzinne strony po krótkotrwałej, acz burzliwej karierze aktorki porno, jakiej doświadczyła w USA. Pomimo że w internecie wciąż można znaleźć filmiki z nią w głównej roli, usiłuje na nowo ustanowić siebie, odcinając się od przeszłości. Jej były chłopak Niklas wychodzi z uzależnienia od narkotyków, a ulgę i zajęcie znajduje niespodziewanie dla samego siebie w opiece nad dwoma mężczyznami z zespołem Downa. Jego młodszy brat Frederik chce za wszelką cenę zyskać szacunek kolegów – ulicznych chuliganów – co zmusza go do wpisania się w postać twardego samca alfa.