Niedokończony film Orsona Wellesa, który po latach doczekał się realizacji. Satyra o ostatnich dniach wielkiego reżysera pragnącego jeszcze raz zawładnąć sercami widzów. 

Rodzina piętnastoletniej Melissy Morgan sprowadza się do niewielkiego miasteczka. Wkrótce zaczynają ginąć chłopcy, którzy zetknęli się z nastolatką.

W 1970 roku, podczas całkowitego zaćmienia, na świat przychodzi trójka dzieci. W związku z tym, że Słońce i Księżyc blokują Saturn odpowiedzialny za kontrolę emocji, dzieci stają się w dziesięć lat później okrutnymi mordercami, które dzięki swej powierzchownej niewinności unikają konsekwencji swych czynów. Pewien chłopiec i jego nastoletnia siostra staną w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa, odkrywszy krwawą tajemnicę.

Młody i niespokojny Nick Adams (Richard Beymer) jest jedynym synem dominującej matki (Jessica Tandy) oraz uległego, lecz szlachetnego ojca lekarza (Arthur Kennedy). Pewnego dnia, Nick opuszcza rodzinny wiejski dom i udaje się w pełną wrażeń podróż wzdłuż całego kraju. Po nieudanej próbie zatrudnienia się w charakterze nowojorskiego reportera, Nick jako kierowca karetki wstępuje do włoskiej armii, biorącej udział w II wojnie światowej. Doświadczenie, jakie zdobył w poszukiwaniu swojego miejsca, przyjaźń z innymi żołnierzami oraz romans z pielęgniarką, którą poznał po zostaniu rannym, pomagają młodemu mężczyźnie wejść w dorosłość.

W ekskluzywnej klinice psychiatrycznej lekarze są tak samo szaleni, jak pacjenci. Naczelny dyrektor szpitala Dr. Stewart McIver uważa, że dobrą terapią dla jego pacjentów byłoby zaprojektowanie nowych zasłon do szpitalnej biblioteki. Jego żona Mrs. Karen McIver, która jest zaniedbywana przez jej ciężko pracującego męża i należy do trochę niezrównoważonych osób, chce w jakiś sposób wnieść coś swoją osobą do kliniki, więc samodzielnie postanawia podjąć się zadania zamówienia nowych zasłon. Ta z pozoru banalna decyzja, wywołuje niewielki dramat, jednak dzięki tym zasłonom możemy przebadać i osądzić zbaurzenia psychiczne pacjentów oraz problemy z jakimi się borykają. Poznajemy sylwetkę samotnego reżysera, filantropijnego lekarza, pacjetna opętanego samobójczymi myślami czy też przewrażliwionego muzyka, który wiekszość swojego życia spędził w "pokojach bez klamek".