Krótki filmik z konferencji National Policy Institute (NPI) niedawno wywołał skandal na całym świecie. Po przemówieniu jednego z przywódców nawoływano do hajlowania na cześć Donalda Trumpa. Tłum w ciągu kilku sekund podniósł ręce do góry. Trump odciął się od wiwatujących. Osobą wzywającą do nazistowskiego pozdrowienia był Richard Spencer - zwolennik białej supremacji, rasista i populista, jeden z bohaterów filmu Adama Bhali Lougha. Po drugiej stronie barykady znalazł się zaś Daryle Lamont Jenkins - czarnoskóry działacz antyfaszystowski, który nie spocznie, dopóki amerykańscy rasiści nie zostaną pokonani. W tej walce nie ma litości. Tym bardziej że w ciągu ostatniej dekady amerykański ruch nacjonalistyczny rośnie w siłę. "Skrajna prawica: czas gniewu" to kronika protestów, oporu i walki o to, żeby prorasistowskie i neonazistowskie głosy nie docierały do szerszej grupy obywateli i obywatelek. Jaki będzie efekt tej walki zależy od amerykańskiego społeczeństwa.

Życie samotnego rodzica z dzieckiem nie jest łatwe. Na własnej skórze przekonuje się o tym aktor Mark (Mark Webber). Z trudem wiąże koniec z końcem, łącząc chodzenie na castingi z opieką nad dwuletnim Issakiem. "Koniec miłości" to realistyczne spojrzenie na życie w zatomizowanym społeczeństwie. Owdowiały Mark czuje się opuszczony, wpada w długi, w dodatku zostaje wyrzucony z mieszkania dzielonego ze znajomymi. Światełkiem w tunelu jest Lydia (Shannyn Sossamon), właścicielka prywatnego przedszkola, która podobnie jak on wychowuje sama dziecko. W powietrzu wisi romans, ale na relacji pary cieniem kładzie się przeszłość. Dramatem głównego bohatera, granego przez samego reżysera (który zaangażował do filmu także własne dziecko), jest splot życiowych paradoksów, aspiracji i wewnętrznie sprzecznych uczuć, związanych z samotnym rodzicielstwem, niepewną sytuacją zawodową i żałobą.