Kiedy najpotężniejszy człowiek na Słowacji traci stanowisko premiera a jego kariera załamuje się, podejmuje próbę powrotu do "normalnego" życia i odzyskania pozycji we własnej rodzinie. Szybko się okazuje, że oni również już go nie potrzebują.
Ojciec i syn ruszają w długą podróż. Chcą odnaleźć matkę chłopca mieszkającą w Rosji. Prawie trzy tysiące kilometrów, które mają do pokonania, wydaje się również odległością dzielącą bohaterów - syn spędza większość podróży ze słuchawkami na uszach, ojciec pogrąża się we wspomnieniach. Dokument o ojcostwie, dorastaniu i o tym, jak dalecy sobie potrafią być ludzie, którzy powinni być sobie najbliżsi.
Dokumentalista, dziennikarz i historyk Jan Gebert przez trzy lata obserwował paramilitarną formację Słowacki Pobór. Oddział tworzy 200 młodych mężczyzn ze Słowacji, którzy w górskich lasach dobrowolnie przechodzą szkolenie wojskowe. W czasie narastającego kryzysu migracyjnego przygotowują się na to, żegdy przyjdzie wojna, oni w oddziałach samoobrony będą bronić swojej ojczyzny przed inwazją. Dokument Geberta to m.in. portret studenta Petra Švrčka, założyciela i dowódcy Słowackiego Poboru. Ekipa Geberta towarzyszyła chłopakom podczas forsujących treningów opartych na ścisłych regułach i bezwzględnych karach. Szokujące jest zachowanie instruktorów oddziału, a jego regulamin przypomina dyktatorski reżim.
Rok 1989. Reżyserka dokumentu, Tereza Nvotová ma roczek, kiedy w jej kraju wybucha Aksamitna Rewolucja, której celem jest obalenie systemu komunistycznego. W wyniku zmian społeczno-politycznych ministrem spraw wewnętrznych i środowiska w nowym, demokratycznym rządzie Słowacji zostaje nikomu nieznany prawnik z małego miasteczka – Vladimir Mečiar. Polityk w szybkim tempie zaczyna piąć się po szczeblach kariery i w końcu otrzymuje stanowisko premiera. Jako szef rządu przez wiele lat rządzi twardą ręką. Wielokrotnie oskarżany jest przez opozycję i przedstawicieli Europy Zachodniej o autokratyzm. Za jego czasów plagą w kraju jest korupcja, zarzuca mu się też wykorzystywanie służb specjalnych do zwalczania przeciwników politycznych i naruszanie wolności prasy.
Pewnego dnia niespodziewanie i w niewyjaśnionych okolicznościach znika czternastoletnia córka Hany. Kobieta nie spocznie, póki nie odnajdzie dziewczyny oraz osób odpowiedzialnych za jej zniknięcie.
"Jest to historia mojego 52-letniego starszego brata Jána, który dowiedział się, że powinien poddać się skomplikowanej operacji. Lekarze powiedzieli mu, że ma 50 procent szans na przeżycie, jeśli podda się operacji i tylko 10 procent, jeśli operacji nie będzie. Ján zdecydował, że jeśli mają być to ostatnie dni jego życia, chce spędzić je na rowerze. Chce zrobić coś, o czym marzył przez całe życie - ruszyć w trasę w stylu "Easy Rider". Żadnego myślenia o kredycie, podatkach i całej tej codziennej rutynie, która nie pozwala jasno patrzeć na świat." Martin Kollár Narratorem filmu staje się dziennik, w którym pisze i rysuje Ján. Staje się on też narzędziem do odliczania czasu, jaki pozostał do dnia operacji.
Piłkarze Romskiego klubu piłkarskiego z Děčína grają w najniższej czeskiej lidze. A ściślej, grają tylko wtedy, kiedy przeciwnicy się zgodzą. Często bowiem "białe" drużyny rywalizować z nimi nie chcą. Ksenofobia to codzienność także u naszych południowych sąsiadów.
Film dokumentalny HBO poświęcony czeskiemu lekarzowi Alešowi Bárcie, który w małym mieście Itibo na kenijskiej prowincji stworzył służący dziesiątkom tysięcy ludzi szpital.
Wyprodukowany przez HBO Europe, trzyczęściowy film opowiada o jednym z najważniejszych epizodów w historii komunistycznej Czechosłowacji. Samospalenie Jana Palacha stało się katalizatorem zmian w społeczeństwie - w ciągu kolejnych kilku miesięcy w jego ślady poszło prawie trzydzieści osób. Reżyserka filmu, nominowana do Oscara Agnieszka Holland ("Całkowite zaćmienie", "Europa, Europa", "W ciemności"), w 1969 roku była studentką Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze i jak sama mówi, nakręciła ten film z osobistej perspektywy. W filmie wystąpili uznani czescy i słowaccy aktorzy, między innymi: Tatiana Pauhofova ("Kawałek nieba", "Czas połowicznego rozpadu", "Janosik. Prawdziwa historia"), Jaroslava Pokorna ("Smradi", "Seks w Brnie"), Ivan Trojan ("Samotni", "Jedna ręka nie klaszcze", "Opowieści o zwyczajnym szaleństwie") oraz Martin Huba ("Obsługiwałem angielskiego króla", "Czeski błąd", "Trzy sezony w piekle"). Autorem scenariusza jest debiutant Stepán Hulík, a muzykę skomponował Antoni Komasa-Łazarkiewicz ("Julia wraca do domu", "W ciemności"). "Gorejący krzew" jest pierwszym w historii filmem fabularnym poświęconym losom Palacha.
Stolica Czech pokazana oczami jej mieszkańców. Zakazane zakątki, ekskluzywne kluby, bary z tanim piwem, kasyna, świat narkotyków i prostytucji. Twórcy filmu odbywają nocny rajd po mieście i kilku prywatnych mieszkaniach, tworząc swego rodzaju kolaż, pełen skrajności i niedopowiedzeń portret współczesnej Pragi. Znakomicie zrealizowany dokument przedstawia nocny portret stolicy Czech. Bohaterowie filmu (narkomani, prostytutki, sprzedawcy, bywalcy dyskotek i klubów) tworzą swoistą subkulturę - śpią za dnia, a ich właściwe życie zaczyna się dopiero po zmroku. Wyróżnikami obrazu, którego reżyserem jest utalentowany debiutant Petr Hátle, są doskonałe zdjęcia, poetycka narracja i podkreślająca nastrój muzyka. Twórcy zadbali o nieszablonowe podejście i wyraziste postacie, dzięki czemu udaje im się uwiecznić nieoczywisty i wymykający się wszelkim schematom obraz Pragi.
Trzydziestoletni schizofrenik opowiada o swojej codzienności - opiece nad babcią i chorą matką. Dzieli się także przemyśleniami na temat sensu życia oraz różnic między ludźmi zdrowymi a dotkniętymi chorobą.
Petr Koukal, czeski badmintonista, walczy o zakwalifikowanie się do grupy sportowców, którzy pojadą na olimpiadę w Londynie. Jego przygotowania przerywa tragiczna diagnoza – okazuje się, że mężczyzna cierpi na raka.