Ci dwaj musieli budzić spore zdziwienie. Mr. Satan i Adam. Podstarzały czarnoskóry ekscentryk i biały chłopak, którzy grali razem płomiennego bluesa na ulicach Harlemu. To były lata 80., okres silnych napięć na tle rasowym. Oni jednak zachowywali się tak, jakby nie istniały żadne podziały i konflikty. A do tego byli świetni w tym, co robili. Z czasem ich niezobowiązujące muzykowanie zmieniło się w karierę. Rosnące grono fanów, koncerty z prawdziwego zdarzenia, kontrakt płytowy. Mogło się wydawać, że przyszłość należy do nich. Niestety Szatan nagle zapadł się pod ziemię, kładąc kres działalności duetu. Dokument Scotta Balcerka - którego realizacja zajęła ponad dwie dekady - opowiada o przerwanej znajomości, a także o późniejszych losach obu artystów. To film, który zaczyna się jak miejska anegdota, aby stopniowo nabierać coraz większego rozmachu i emocjonalnego ciężaru.
W styczniu 2005 roku w australijskim Sydney, pod auspicjami producenta Hala Willnera, odbył się unikalny koncert w hołdzie Leonardowi Cohenowi zatytułowany "Came So Far For Beaty". W filmie znalazło się trzynaście spośród epickiego zestawu trzydziestu czterech utworów zaprezentowanych na koncercie. Ten oszałamiający koncert przeplatany jest obszernym wywiadem z samym Cohenem o przebiegu całej jego kariery. Podobnie, jak niedawno wydane "Kroniki" Boba Dylana, wspomnienia przesycone są atmosferą poetyckiej nostalgii. Cohen, wspomagany szerokim wachlarzem stworzonych przez siebie grafik i osobistych zdjęć, opowiada o swym dostojnym procesie twórczym ("Nie popędza się przedsiębiorstwa"), "brutalnej krytyce" wymienianej z poetami z rodzimego Montrealu, czasach Chelsea Hotel, herbacie i pomarańczach z prawdziwą Suzanne, jego azylu na Mount Baldy i kilku innych sprawach. Pośród wielu darów Cohena, brzmienie i składnia jego wypowiedzi są źródłem wyjątkowej przyjemności. Nawet jego luźne uwagi, gdy mówi: "Nigdy nie czułem się dobrze w dżinsach, nigdy do mnie nie pasowały", mają epicki wydźwięk. (...). Nieskazitelna muzyczna biografia autorstwa Lian Lunson to wielki dar dla wygłodniałych fanów Cohena, a zarazem wspaniały podręcznik dla "pięknych przegranych" nowej generacji.