Eugenie od dwudziestu lat pracuje jako kucharka dla słynnego smakosza. Z biegiem lat rodzi się pomiędzy nimi romantyczny związek.

Dziennikarka Inès Léraud postanawia przenieść się do Bretanii, aby zbadać zjawisko zielonych alg, które spowodowały katastrofę ekologiczną na wybrzeżu. 

Drapieżna, przenikliwa, niepostrzeżenie łącząca kino społeczne z thrillerem i melodramatem opowieść o przyszywanym uchodźczym rodzeństwie trafia prosto w serce, kiedy pyta, czy w Europie naprawdę wszyscy ludzie mogą stać się braćmi?

Gdy w Paryżu zaczyna obowiązywać kwarantanna, dziwaczni mieszkańcy apartamentowca muszą przyzwyczaić się do nowego życia - i do siebie nawzajem.

Hiszpania, 1982. Młody policjant zostaje wciągnięty w śledztwo w sprawie morderstwa swojego poprzednika w małym nadmorskim miasteczku. Śledztwo prowadzi go do grupy staruszków o nazistowskich korzeniach.

Dawna para zakochanych wpada na siebie przypadkiem, po kilkunastu latach od ostatniego spotkania.

Czternastolatek fanatycznie czyta Koran, a rygorystyczne podejście do wiary doprowadza go do poprawczaka.

Dwójka policjantów ściga nieuchwytnego mordercę, który swoje ofiary wybiera wśród zamożnych mieszkańców Madrytu a z ich martwych ciał odtwarza sceny z "Kaprysów" Francisco Goyi.

Po kolejnej ucieczce z więzienia François Vidocq podejmuje współpracę z paryską policją, by otrzymać ułaskawienie.

Kapitan Neuville wyjeżdżając na front obiecuje pisać listy do Pauline, ale nie dotrzymuje słowa. Gdy po trzech latach wraca, okazuje się, że siostra narzeczonej pisząca za niego fałszywe epistoły w ostatniej go uśmierciła.

Młoda prawniczka poznaje bardzo przystojnego, ale niezwykle niskiego mężczyznę. Początkowo zafascynowana nim dziewczyna zaczyna mieć wątpliwości.

Philippe jest samotnym ojcem dwójki nastoletnich dzieci, z którymi nie potrafi nawiązać kontaktu. Jeszcze gorzej radzi sobie w pracy, gdzie współpracownik obcina mu ucho tasakiem.

Film o ludziach określanych jako "white trash" – biednych białych Amerykanach, często mieszkających w przyczepach samochodowych na przedmieściach wielkich miast. Charakteryzuje ich izolacjonizm, rasizm, miłość do broni palnej, seksizm, a ponad wszystko – umiłowanie wolności i nienawiść do rządu w dalekim Waszyngtonie, z którym pewnego dnia jak sądzą przyjdzie im walczyć z bronią w ręku. To Ameryka, która głosuje na Donalda Trumpa – niechętna obcym, zakochana w przemocy i ludycznych rozrywkach. Wypchnięta na margines społeczeństwa, nienawidząca podatków, ale także wszelkiej formy pomocy od państwa. Film, częściowo inscenizowany, jest w dużej części relacją z podróży do piekła – bieda, dziedziczona z pokolenia na pokolenie, prowadzi do przerażających patologii. Na naszych oczach odbywa się handel heroiną domowego wyrobu: ciężarna striptizerka wstrzykuje sobie narkotyk, a najlepszą zabawą alkoholików jest dręczenie własnych dzieci. Ostatnią nadzieją na inne życie dla jednego z bohaterów jest… pójście do więzienia, bo tylko tam można się odciąć od heroiny. To obraz duchowej i kulturowej pustki, sfilmowanej na tle przepięknych, bajkowych pejzaży Luizjany. Dla bohaterów jedyną ucieczką od narkotyków jest wstąpienie do aktywnych na południu USA organizacji paramilitarnych, szykujących się na mającą niebawem nadejść rewolucję ludową przeciwko skorumpowanym i oderwanym od rzeczywistości elitom. Plany samoobrony są zaawansowane – tu nikogo nie dziwi posiadanie bunkra na mokradłach, zaopatrzonego w prowiant na wypadek wprowadzenia stanu wojennego…

Romain Faubert jest hipochondrykiem. Swoimi lękami uprzykrza życie przyjaciela lekarza.

Ostatnie dni z życia włoskiego scenarzysty i reżysera Piera Paolo Pasoliniego, który w swoich filmach prezentował poglądy lewicowe oraz zaangażowanie społeczno-polityczne.