Gdy na Węgrzech trwa rewolucja 1956 roku, grupa uczniów z NRD postanawia wesprzeć buntowników milczącym protestem. Minuta ciszy w czasie lekcji przyniesie jednak bardzo poważne konsekwencje.

Charyzmatyczny niemiecki artysta, teoretyk sztuki, pedagog, aktywista i społeczno-polityczny reformator Joseph Beuys twierdził, że każdy z nas jest artystą w życiu, każdy może tworzyć sztukę i wpływać na nią oraz otaczający go świat. Ubrany w charakterystyczny kapelusz kontrowersyjny twórca postrzegał sztukę nie jako przedmioty estetyczne, lecz twórcze, terapeutyczne działanie o społecznym lub politycznym podłożu. Film jest wnikliwym portretem jego życia i twórczości opartym niemal w całości na doskonale zmontowanych materiałach archiwalnych. Okazuje się, że dziś – 30 lat po śmierci Beuysa – jego poglądy i życiowa postawa są aktualne znacznie bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Film udowadnia, że Beuys był wizjonerem daleko wykraczającym poza czasy, w których żył. Oglądając jego sztukę, w tym słynne performanse i słuchając jego wypowiedzi rozumiemy, dlaczego pieniądze nigdy nie powinny być towarem – według Beuysa handel nimi podważa zasady demokracji. Ale to nie wszystko – podpatrujemy, jak powstawały jego projekty, oglądamy stare fotografie, słuchamy fragmentów wykładów i wyjaśnień własnych prac i głoszonych idei, a także anegdot. Poznajemy na czym polegał szczególny rodzaj humoru Beuysa. Jednak oglądając ten nieznany dotąd szerzej wizualny i dźwiękowy materiał archiwalny, poznajemy nie tylko portret porywającego artysty, lecz przede wszystkim kameralny, intymny obraz niezwykłego człowieka o kompletnie nietuzinkowej osobowości, oryginalnej koncepcji sztuki i nieoczywistych jak na swoje czasy poglądach.

Niemcy, 1957. Prokurator generalny Fritz Bauer stara się postawić przed sądem Adolfa Eichmanna odpowiedzialnego za masowe deportacje Żydów.

Film jest opowieścią o Rafaelu i Nataszy, którzy zaczynają wspólne życie w państwie, które się jeszcze naprawdę nie narodziło.

Dokument o jednym z największych na świecie żyjących malarzy, niemieckim artyście Gerhardzie Richterze. Ponad pół wieku spędził on eksperymentując z wieloma technikami i pomysłami, aby w końcu osiągnąć perfekcję. Polega ona na mieszaniu odważnych kolorów i rozmazywaniu farb na płótnie w postaci abstrakcji. Następnie za pomocą szczotki, olbrzymiej gumowej wycieraczki, podobnej do tej od szyb, odbywa się zeskrobywanie farby - warstwa po warstwie. Obserwując ten tajemniczy i hipnotyzujący proces mamy jedyną możliwość bycia świadkami powstawania prawdziwych arcydzieł sztuki.