Wdowa Cora Seaborne przeprowadza się z Londynu do Essex, żeby zbadać doniesienia o mitycznym wężu. Nawiązuje zaskakującą relację z miejscowym pastorem, z którym łączy ją sceptycyzm i odwołanie do nauki, ale kiedy wydarza się tragedia, mieszkańcy oskarżają ją o zwabienie bestii.

Doktor Faraday zostaje wezwany do opieki nad chorym w tajemniczym domostwie rodziny Ayresów.

14-letni Arbor (Conner Chapman) i jego najlepszy przyjaciel Swifty (Shaun Thomas) zostają karnie usunięci ze szkoły. Chłopcy poznają handlarza złomem o imieniu Kitten (Sean Gilder), który zatrudnia ich do pracy. We trzech tworzą zgrany zespół, w którym doskonale się uzupełniają. Trwa to do momentu, w którym Arbor i Kitten zaczynają ze sobą rywalizować. Ich napięte stosunki prowadzą do tragicznego wydarzenia.

Russel poznaje Glena w klubie dla gejów. Spotkanie zmienia jego dotychczasowe życie.

W 1977 roku 15-letnia Andrea Dunbar rozpoczęła pracę nad dramatem "The Arbor", opowiadającym o jej życiu na przedmieściach Bradfordu, w północnej Anglii. Trzy lata później dramat odniósł ogromny sukces w londyńskich teatrach. Dunbar stała się sławna i napisała kilka kolejnych dramatów na podobne tematy. Oscylowała wokół kilku stałych problemów: seksualnego wykorzystywania nieletnich, ciąż nastoletnich dziewcząt, uzależnienia od narkotyków oraz przemocy. Dunbar zmarła w 1990 roku, nagle, z powodu krwotoku, ale jej spuścizna przeszła do historii współczesnego teatru i dramatu.

Michael Peterson napada na pocztę i trafia do więzienia. Z czasem ujawnia się jego brutalne alter ego - Charles Bronson.