W świecie, gdzie rewolucje toczą się nie na placach, lecz w telewizyjnych nagłówkach, odkrywamy prawdziwe ludzkie źródło oporu i odwagi. Film śledzi losy trzech białoruskich kobiet: Sviatlany, Nadzey i Mashy, których mężowie są więźniami politycznymi. W obliczu brutalnego reżimu Aleksandra Łukaszenki stały się one głównym głosem protestu i nadziei podczas fali protestów, która ogarnęła Białoruś od 2020 roku. Reżyserka Volia Chajkouskaya, sama żyjąca na emigracji w Estonii, łączy osobistą perspektywę z opowieścią kolektywną. Nie mogąc wrócić do ojczyzny, staje się zarówno narratorką, jak i świadkiem oporu, dokumentując działania solidarnościowe i własne zmagania z lękiem oraz wykluczeniem.

Babuszka Zina jest z pochodzenia Ukrainką, ale pomimo obecnej sytuacji politycznej pozostała na okupowanym przez Rosję Krymie. Oddzielona od rodziny, mieszka w zapomnianym nadmorskim miasteczku, próbując zdecydować, czy zostać, czy wyjechać. Dźwięki rosyjskiej muzyki współczesnej i pieśni ludowych podkreślają atmosferę jej wyludnionego miasteczka, które ogląda się przez wrażliwą, pełną sentymentalizmu soczewkę. Jednak konsekwencje sytuacji politycznej są stale obecne w tym miejscu, które jest niczym inna planeta. Sposób, w jaki reżyser portretuje relacje Ziny z przyjaciółmi i rodziną, zdradza głęboki szacunek dla głównej protagonistki, jej życiowej mądrości i jej doświadczeń.