Wolfgang Michael

6,5
70 ocen gry aktorskiej
4 filmy
1 film
1 film
1 film
1 film
1 film
Online
Cierpiąca na tajemniczą chorobę kobieta musi ujawnić swój mroczny sekret, gdy terroryści próbują przejąć samolot, którym podróżuje ona ze swoim synkiem.
Online
Podczas II wojny światowej Austriak Franz Jägerstätter odmawia walki w szeregach niemieckiej armii.
Online
Fred i Mick, przyjaciele, którzy niebawem przekroczą próg osiemdziesięciu lat, wyjeżdżają do hotelu pod Alpami, gdzie wspominają swoją przeszłość.
FILM

Marsylia

2004
Online
Zbieg okoliczności sprowadza Sophie do Marsylii. W gazecie dziewczyna trafia na ofertę krótkoterminowej wymiany mieszkania. Podjęta spontanicznie decyzja to idealna okazja, by wypisać się z dotychczasowego otoczenia. We Francji bohaterka spaceruje po mieście bez celu i planu, gubi się w zaułkach, kontempluje odgłosy i obrazy obcego miasta. Widzimy ją, jak się rozgląda i fotografuje, lecz nie widzimy tego, co widzi ona. Razem z nią przeżywamy samotność, zagubienie i nieumiejętność wniknięcia w miasto i zbliżenia się do jego mieszkańców. Poczucie wyalienowania i pełzającej melancholii, początkowo rozczarowujące, z czasem staje się całkiem przyjemne. W takim otoczeniu sprawy można zostawić własnemu biegowi, poddać się przypadkowemu biegowi zdarzeń. Łatwiej też utrzymać sekret. Ostre cięcie i Sophie wraca do Berlina. Nie potrafi wyjaśnić, co dokładnie robiła w Marsylii, ani utrzymać wypracowanego dystansu. W swoim mieście rzeczywistość odczuwa się inaczej, a bycie turystą we własnym życiu jest prawie niemożliwe. Obok Sophie pojawiają się znajomi, świat, który opuściła albo od którego uciekła. Zagadkowy, eliptyczny film, w którym dzieje się o wiele więcej, niż widać na pierwszy rzut oka.
Online
Spotkanie dwóch dziewczyn w kawiarni: Sophie wyjeżdża na pół roku do Rzymu, Valerie zostaje w jej mieszkaniu w Berlinie. Z nią i jej znajomymi spędzimy lato w mieście. Valerie, młoda pisarka o melancholijnym usposobieniu i fryzurze à la Jean Seberg, jest uważną obserwatorką. Sama wydaje się zbyt neurotyczna, żeby spontanicznie korzystać z uroków lata. I być może z tego powodu jej życie toczy się powoli. Również próby pisarskie dziewczyny cierpią na nadmiar kontroli, tak przynajmniej twierdzi jej recenzent. Valerie ostrożnie, ale konsekwentnie szuka sobie miejsca w życiu: jak, gdzie i z kim mieszkać. Stara się też znaleźć równowagę w sieci relacji: wśród przyjaciół, przyjaciół swoich przyjaciół i przypadkowych znajomych. Stany emocjonalne i uwikłania życiowe są głównym tematem ich rozmów. Obserwujemy małe dramaty rozgrywające się w parkach, kinach i kawiarniach: związki i rozstania, zakładanie rodziny, ambicje, niezręczności. Pięknie nakręcone na tle zielonego berlińskiego krajobrazu "Przemijające lato" zainspirowało krytyka Mertena Worthmanna do ukucia terminu szkoła berlińska.
Online
Czy jesteś szczęśliwy? To zwodniczo proste pytanie kryje w sobie melancholię i egzystencjalne wątpliwości, którymi przesiąknięty jest bezkompromisowy debiut pełnometrażowy Angeli Schanelec. Christian, przystojny fotograf freelancer, jest rozdarty pomiędzy dwiema kobietami: Ariane i jej przyrodnią siostrą Isabel. Jedna wydaje się skromniejsza i emocjonalna, druga – bardziej intelektualna i poetycka. Jednak w sprawach miłości nic nie jest tak proste, jak się wydaje. Ten uczuciowy trójkąt Schanelec pokazuje niesentymentalnie i bez moralizatorstwa. Unika łatwych dychotomii (nowość kontra stabilność, wygoda kontra przygoda, wolność kontra kompromis), które często banalizują portrety związków. Co sprawia, że mężczyzna kocha dwie różne kobiety? Czy to przez ich podobieństwo czy odmienność? "Szczęście mojej siostry" konfrontuje zagubionych bohaterów z zagadkami emocji. A widzom nie daje łatwych odpowiedzi na pytania dotyczące natury miłości. Możemy jedynie obserwować rozwój wypadków, niuanse i złożoność trudnych związków.
Online
Dwie pary, które nie mogą sobie zaufać. Młoda pisarka i odwiedzający ją mężczyzna próbują się do siebie zbliżyć, lecz ich związek sprowadza się do sporadycznych dialogów i dotknięć. Druga para mieszka po przeciwnej stronie ulicy, a może jest tylko wytworem wyobraźni pisarki? Jest tu też zaglądająca ludziom w okna kobieta oraz redaktor, wymagający od pisarki "większej gotowości do poświęceń”. Film dyplomowy Angeli Schanelec ujawnia już w pełni rozwinięty język filmowy. Relacje międzyludzkie – smutne, zabawne i niezręczne – pokazane są z dystansu i wymagają od widza skupienia, by rozplątać nitki zależności między bohaterami. A przedstawiony z topograficzną dokładnością Berlin jest terenem fikcyjnych możliwości i subiektywnych, jednoosobowych dramatów.