Poznajcie Laciego i Aniko - ludzi, do których los naprawdę się uśmiechnął. Wygrana w Lotto z dnia na dzień uczyniła ich milionerami. Twórcy filmu towarzyszą im z kamerą podczas pierwszych chwil po niespodziewanym wzbogaceniu się, od zachłyśnięcia się nową sytuacją przez powolny proces przywykania do atrybutów zamożności - białego BMW z kierowcą, kolejnych gigantycznych telewizorów i posiadłości nad jeziorem. W co zainwestować pieniądze, których do tej pory brakowało praktycznie na wszystko? Jak wygląda powszedni dzień człowieka, który z biedaka nagle zmienił się w lokalnego krezusa?
József jest węgierskim pianistą, który ma niebywały talent łączenia współczesnego jazzu z tradycyjną cygańską muzyką. Jego oryginalne dźwięki przyciągają uwagę współpracującego z Rolling Stones saksofonisty Tima Riesa. Muzyk przybywa do Budapesztu, aby wystąpić z zespołem Józsefa. Pianista odnosi sukces, ale poza sceną zmaga się z rzeczywistością. Walczy z nadwagą i nie ma pieniędzy na opłacenie zaległych rachunków. Co gorsza, jego małżeństwo przeżywa trudne chwilę. József zaczyna marzyć o zdobyciu Ameryki. Po drodze udaje mu się odkryć, że sukces nie jest celem, ale podróżą samą w sobie.
Spartathlon to jeden z najtrudniejszych ultramaratonów na świecie i kultowe zawody dla miłośników biegania. Wyzwaniem jest tu nie tylko dystans, lecz także mordercza trasa i restrykcyjnie przestrzegane limity. Dlatego każdy szanujący się ultras powinien choć raz w życiu przemierzyć trasę 246 km z Aten do Sparty, aby ucałować stopy króla Leonidasa, przy którego pomniku znajduje się meta biegu i otrzymać wieniec laurowy. Pomysł zrodził się 35 lat temu, aby upamiętnić trwający 36 godzin bieg greckiego posłańca Fidippidesa z Aten do Sparty z prośbą o pomoc w bitwie z Persami pod Maratonem. Dziś nikt nie musi już zdobywać się na taki wysiłek, ale nadal można spotkać zapaleńców biegania, którzy co roku przemierzają tę trasę w ramach Spartathlonu. Film przedstawia czterech sportowców, których marzeniem jest ukończenie ekstremalnego wyścigu. Wśród nich jest również reżyser filmu, który bierze udział w zawodach. Celem jest nie tylko sprawdzenie granic fizycznych możliwości, lecz również praca nad sobą i mierzenie się z osobowościowymi problemami. Obserwujemy chronologię tego długodystansowego biegu oraz jego "boczną linię". Poznajemy przyjaciół i rodzinę sportowców, dla których udział w Spartathlonie jest niezwykle intensywnym przeżyciem. Zmusza on do skonfrontowania się z ekstremalnymi trudnościami i przekroczenia granic własnych możliwości, zarówno w ciele, jak i duszy. I choć motywacja bywa różna: ucieczka od codzienności, stawianie czoła starzeniu się czy poszukiwanie w biegu elementów nadprzyrodzonych, każdy ze sportowców przechodzi proces kontemplacji i samopoznania, doświadczając również własnej śmiertelności. Obserwując myśli i "nagie" emocje sportowców uświadamiamy sobie, że ich udział w Spartathlonie przypomina indywidualną i rodzinną psychodramę, w której proces przekraczania samego siebie oznacza de facto testowanie fizycznych aspektów ludzkiej kondycji z uwidacznianiem pełnego spektrum jego absurdalności.