Zygmunt Marian Kałużyński

[{"id":21,"name":"himself","above5p":true,"career":{"name":"we własnej osobie"},"ranking":{"name":"Występów","link":"/person/ajax/roles/167034/21","url":"/ranking/person/himself"},"rating":{"count":6,"rate":9.833333333333334,"desc":"ocen","profession":"występów osoby"}}]
9,8
6 ocen występów osoby
Zygmunt Kałużyński
Wybitny krytyk filmowy i publicysta (1918 -2004), związany z tygodnikiem "Polityka" od początku jego istnienia.

Zdobywca kryształowej statuetki Gwiazdy Telewizji Polskiej "za osobowość telewizyjną i ogromny wkład w publicystykę kulturalną" (2002).

Wychowanek Leona Schillera (ukończył wydział reżyserii w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej), niedokończony prawnik, miłośnik kina, komiksu, jazzu, muzyki poważnej (sam akompaniował na fortepianie podczas koncertów swemu przyjacielowi, sławnemu tenorowi, Bogdanowi Paprockiemu) i kultury francuskiej.

Autor głośnych książek "Podróż na Zachód", "Nowa fala zalewa kino", "Paszkwil na samego siebie", "Buntownik bywalec", "Wampir salonowiec", "Pamiętnik orchidei czyli zapiski ocalonego z XX wieku".

Razem z Tomaszem Raczkiem w latach 1990-2000 prowadził cykl telewizyjny "Perły z lamusa" (TVP 2), uznany przez czytelników "Polityki" za jeden z najpopularniejszych programów tv Czterdziestolecia; publikuje też rozmowy o kinie współczesnym ("Wprost"). Wspólnie wydali trzy książki: "Perły do lamusa?", "Poławiacze pereł", "Perłowa ruletka". W przygotowaniu jest ich "Alfabet na cztery ręce".

Instytut Wydawniczy Latarnik wydał jego "Pamiętnik orchidei czyli Zapiski ocalonego z XX wieku", za który Kałużyński otrzymał w kwietniu 2003 roku nagrodę Warszawskiej Premiery Literackiej.

W maju 2004 roku ukazała się nakładem Instytutu Wydawniczego Latarnik jego kolejna książka pt. "Do czytania pod prysznicem czyli znalezione w osobistej szufladzie".

Zmarł w czwartek, 30.09.2004 roku.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 11 grudnia 1918

data śmierci: 30 września 2004

miejsce urodzenia: Lublin, Polska

dwukrotnie żonaty: 1. Julia Hartwig; 2. Eleonora Griswold
Był absolwentem Wydziału Reżyserii Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej z 1939 roku. W latach 1936-1939 studiował również na Wydziale Prawa UW, studiów jednakże nie ukończył.
Zmarł w Warszawie (Polska) po długiej i ciężkiej chorobie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Był laureatem wielu prestiżowych nagród i wyróżnień, m.in: Złotego Krzyża Zasługi, Krzyża Oficerskiego OOP, a następnie Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski z Gwiazdą.
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych