Do dworku przyjeżdża trójka muzealników - Tomasz, lękliwa panna Wierzchoń i nieustannie zapadający w letarg Bigos. Mają sporządzić rejestr znajdujących się tu cennych eksponatów i urządzić muzeum. Panna Wierzchoń i Bigos chcą nastraszyć Tomasza, by zrezygnował z funkcji kustosza. W dworku dzieją się rzeczy dziwne i niesamowite. Ekscentryczna wczasowiczka Mery urządza seans spirytystyczny, po dachu spaceruje lunatyk, w parku grasuje Biała Zjawa w asyście wilkołaków, Bigos nie tylko popada w letarg, ale i znika, skradzione zostają masońskie skarby, w pościg za złodziejami ruszają muzealnicy cudacznym pojazdem Tomasza . .

Pan Samochodzik wraz ze znajomą Joanną i jej synem Piotrusiem jadą na wakacje do podgórskiej miejscowości. Piotrusiowi marzą się przygody, a jego wyobraźnia nastawiona jest na wynajdywanie niesamowitości. Oto podsłuchuje rozmowę, z której wynika, iż jakiś mężczyzna i kobieta planują morderstwo. Okazuje się jednak, że tajemniczym mężczyzną jest autor powieści kryminalnych pan Arizona, który korzysta z rad i pomysłów swej służącej Zofii. Pomyłka się wyjaśnia, Pan Samochodzik, Joanna i Piotruś zyskują nowych przyjaciół i dzięki nim poznają włoską ekipę filmową realizującą w tych okolicach film. Niestety, na filmowców spada prawdziwe nieszczęście: w tajemniczy sposób znika odtwórczyni głównej roli - piękna Diana. Następuje przerwa w zdjęciach. Producent filmu wydaje się być zrozpaczony, ale pan Arizona podejrzewa, że zniknięcie aktorki jest chwytem reklamowym. Przyjaciele rozpoczynają śledztwo na własną rękę.

Winnetou i Old Shatterhand stają wspólnie z Indianami Jicarillo do walki przeciwko bandytom.

Winnetou i jego pobratymiec, Old Shatterhand, stają w obronie pięknej Metyski Apanaczi. 

Rumbo Kid zastrasza mieszkańców Stodge City. Na jego drodze staje szeryf, który jest wyjątkowym fajtłapą.

Hélene Bach (Hélene de Fougerolles), nowa szefowa policji, ma problem z rosnącymi statystykami dotyczącymi zbrodni w jej rewirze. Nawiązuje więc współpracę z niezwykle zdolnym, ale ekscentrycznym patologiem sądowym. Obdarzony niezwykłą intuicją Raphaël Balthazar (Tomer Sisley) udowadnia, że oględziny ciał ofiar zbrodni są źródłem wielu cennych poszlak i dowodów.

Znana z ekscentrycznych wizerunku pani kapitan rozwiązuje kryminalne zagadki.

Po upadku powstania styczniowego wielu mężczyzn walczących w powstańczych szeregach zostaje zesłanych na Sybir. Często towarzyszą im żony. Bogata szlachcianka Ewelina, której mąż także, jako zesłaniec, przebywa na Syberii, decyduje się jednak pojechać tam do kochanka, Jana Darskiego. Pozostawia we dworze dorastającą córkę Karolinę. Nie wzrusza jej rozpacz dziewczyny. Po męczącej podróży dociera do kochanka i opiekuje się chorym, załamanym psychicznie mężczyzną. Po samobójczej śmierci męża bierze z Darskim ślub, ale ten niebawem również umiera. Ewelina zostaje zgwałcona przez rosyjskiego chłopa i rodzi córeczkę Suzanne. Wyjeżdża z nią do Paryża. Mijają lata. Dorosła już Karolina spotyka w Paryżu matkę, o której myślała, że nie żyje, i poznaje siostrę. Na krótko zamieszkują razem. Karolina przeżywa namiętną miłość do Edwarda Borskiego, działacza konspiracji. Młody człowiek jest lekkoduchem o biseksualnych skłonnościach. Ewelina protestuje przeciwko związkowi córki. Wkrótce Edward zostaje zesłany za działalność polityczną w głąb Rosji. Czterdziestoletnia już Karolina podąża za ukochanym. Borski jednak nie darzy jej uczuciem. Pije nałogowo i ma intymne kontakty z miejscową wieśniaczką. Bywa wobec Karoliny brutalny. Ona jednak wciąż go kocha. Umiera w czasie porodu, a córka Ewelinka pozostaje przy ojcu. Po jego śmierci, dzięki pomocy życzliwych ludzi, wraca do wolnej już Polski. Opiekę nad nią przejmuje Suzanne. Dziewczynka wychowuje się w rodzinnym dworze. Gdy dorasta, poślubia aktora. Podczas okupacji hitlerowskiej okazuje się, że jej mąż jest kolaborantem. Porzuca go, będąc już w ciąży i rodzi córkę Zuzannę. Tuż po wojnie zostaje wywieziona do sowieckiego łagru. Po latach wraca do kraju i odnajduje swoje dziecko. W chwili ogłoszenia stanu wojennego umiera na atak serca. Zuzanna i jej mąż, działacz Solidarności, zostają internowani, a później wyjeżdżają do Francji. Powracają do Polski na początku lat dziewięćdziesiątych i chcą zamieszkać w rodzinnym dworze.

Po pięciu latach spędzonych w więzieniu 25‑latek wraca do świata, którego już nie poznaje. W domu czeka go uzależniona matka i widmo eksmisji.