Anime/body horror "Pupa" (na podstawie mangi Sayaki Mogi) uchodzi za najgorsze anime w historii gatunku. Moim zdaniem niesłusznie, choć to rzeczywiście jeden z najbardziej bolesnych i fascynujących paradoksów w historii anime. Mamy tutaj estetykę guro-kawaii (creepy kawaii): pastelowa, urocza kreska, wielkie oczy, niewinne szkolne mundurki, motyw motyli i głęboką, niemal przesłodzoną więź rodzeństwa (Utsutsu i Yume), z drugiej strony w "Pupa" jest dużo body horroru, kanibalizmu i rzezi (anime gore), ponieważ siostra zarażona potwornym wirusem Pupa musi regularnie zjadać żywcem własnego brata, który dzięki zdolnościom do regeneracji służy jej jako mięsny bufet.

Co prawda twórcy próbowali upchnąć psychologiczną makabrę mangi w ultra-krótkie, 4-minutowe odcinki, przez co fabuła anime pędzi na złamanie karku i jest spłycona. Jednak sam koncept wizualny - kanibalizm i rzeź w uroczej (kawaii) estetyce - jest podany dosadnie. Mimo rwanej narracji ten miks słodyczy z makabrą sprawił mi sporo satysfakcji.

Pierwszy seans. Czas trwania: 37 minut.