Film, choć nie jest bardzo oryginalny, wyróżnia się sposobem przedstawienia głównych bohaterów. Jennifer to osoba silna, ale jednocześnie zamknięta w sobie i samotna. Jej potrzeba kontroli i bliskości oraz lęk przed utratą znaczenia tworzą postać pełną sprzeczności — raz chce rządzić, innym razem czuje się bezradna....
więcejCzy oni sie tak naprawdę kochali? Chociaż w jednym momencie tego filmu? Czy to tylko zauroecznie/seks? Może takie odczucia mam przez brak chemii między głównymi bohaterami (aktorami) ale oni chyba lubili swoje towarzystwo. Chociaż Jennifer zdecydowanie woli lubić go w zaciszu domowym lub poza granicami swojego kraju....
więcejif you're going to san francisco be sure to take jakieś baletki na przebranie tudzież tabletki na zawirowanie, ale bynajmniej marzeń..
nie wiem, co gorsze: dociążona, udosłowniona metafora Życie Chucka, czy realny, konkretny problem społeczno-kulturowy rozpatrywany na poziomie umelodramatyzowanej metafory?...
Czy oni sie tak naprawdę kochali? Chociaż w jednym momencie tego filmu? Czy to tylko zauroecznie/seks? Może takie odczucia mam przez brak chemii między głównymi bohaterami (aktorami) ale oni chyba lubili swoje towarzystwo. Chociaż Jennifer zdecydowanie woli lubić go w zaciszu domowym lub poza granicami swojego kraju....
więcejTo jest pytanie bo zachowanie głównej bohaterki na to wskazuje ale czy ten młody tancerz kochał czy tak na prawdę chciał ją tylko wykorzystać. Franco jak w każdym swoim filmie pokazuje relacje między jednym a drugim człowiekiem tylko że zawsze jest tak że po seansie widz nie jest do końca spełniony.
Przypomina europejski styl robienia filmów, lecz pomimo pochlebnych recenzji, rzekomej głębi emocjonalnej i psychologicznej, razi jakąś taką dudniącą pustką przekazu. Film o pożądaniu, potrzebie miłości i uczuć z jednej strony, z drugiej strony kontekst imigracyjny, realizacji marzeń, tułaczki. Czyli temat na czasie....
więcej