Trochę z tym filmem jest jak z naszym Wołyniem Smarzowskiego. Twórcy chcieli ukazać każdy z możliwych przypadków, dobrych i złych po obydwu stronach barykady. Każdy ma swoje argumenty i powody mniej lub bardziej osobiste by nienawidzić drugiej strony. Jak dla mnie całość zbyt nachalna, za dużo wątków pobocznych, za dużo patetyzmu. Kiepskie dialogi, trudno wytłumaczalna przemiana bohaterów. W takich momentach prędzej idzie się śmiać niż smakować w dobrym kinie. Teoche tu jak w pociągu z „Pociągu życia”, gdzie mamy Żydów, Żydów komunistów i Żydów nazistow, tylko tam na koniec z tej zabawnej struktury grupy jadącej dosłownie na tym samym wózku, wyciągamy przesłanie. Tu nie ma nic, ani przesłania ani drugiego dna. Miałka, napuszona produkcja, która tak naprawdę nie ma żadnego celu, nie opowiada żadnej historii wartej refleksji.