Ian rewelacyjnie spina główną myśl całego filmu, który pomiędzy biegunami “bycie niewidomym to koniec, nie da się tego ogarnąć”, a “wystarczy uwierzyć, trochę poćwiczyć i będzie git”, plasuje się dokładnie tam, gdzie powinien. Ponadto cały ten realizatorski zabieg dotyczący perspektywy tego, co widzą bohaterowie, a co widzowie - ma swój wizualny finał, obok którego nie da się przejść obojętnie.
więcej