Jesienna sonata Opinie

plakat filmu Jesienna sonata

prettybrooklyn

10

Potężna rola Liv, najbardziej intensywny seans z jakim przyszło mi się zmierzyć, Bergman wypłukał mnie z emocji, doszczętnie. Podziwiam.

xxjulkagahan

10

Bergman trafił mnie tym filmem w najgłębsze zakamarki mojego serca. Indywidualne przeżycie, trochę bolesne.

sss_111

9

Teatralna opowieść o rodzinnych awersjach i wyrzutach, o emocjonalnym kalectwie i próbie przekroczenia granic wybaczania. Liv Ullmann i Ingrid Bergman BŁYSZCZĄ!

magdaEm_filmaniak

magdaEm_filmaniak

9

9,5! bardzo przytłaczająco..mocno i emocjonalnie! dialogi i aktorstwo na najwyższym poziomie!

robert2207

8

Rodzinne patologie. Wydaje się jakby każde spojrzenie czy gest miał tu znaczenie. Sztuka aktorstwa. Na twarzach Bergman i Ullmann widać prawdziwe emocje.

Libercynka

9

matka i córka, co za straszliwa kombinacja uczuć, opętania i niszczących sił

WSZF030

Wiktor Szymurski

9

Strach przed artykulacją emocjonalnej szczerości jako wielopoziomowa reakcja łańcuchowa. Nie mówcie mojej ulubionej psycholożce, ale Bergman bije ją na głowę.

jorg66

8

Jeden z tych przegadanych filmów Bergmana, które wciągnęły mnie od samego początku aż do napisów końcowych.#194

porker1987

9

Psychologiczna patologia. Film w sam raz na Dzień Matki.

slodkadziecinka

slodkadziecinka

10

Niesamowity..Spotkanie matki i córki po latach zamienia się w prawdziwą psychodramę..Genialny efekt współpracy wybitnego trio Bergman-Ullman-Bergman.

damiansport1

Damian Pietrzak

10

trzecia dycha. myślisz, że lubie Bergmana? ta kilkudziesięcio minutowa pomiedzy Ullman i Ingrid jest po prostu perfekcją, być moze najlepszą sceną w historii?

batix_777

9

Przerażająca kombinacja uczuć i bolesnych relacji. Niezwykłe i autentyczne kreacje aktorskie sypią tonami refleksji. Narracja podchodzi do widza z szacunkiem

Jedrem

Jędrek Lisowski

9

Najsmutniejszy i zarazem najbardziej dojmujacy film Bergmana.

KasiaM97

Kasia Michorowska

9

Niesamowicie intensywny i bardzo angażujący emocjonalnie, wybitna Ullmann.

matwiko

10

Urazy rodzinne po latach nie goja się. Bergman pokazuje sedno takich konfliktów z którymi pewnie większość z nas się też zmaga. Przykre ale i jak oczyszczające!

patuskie

Patrycja Domagała

9

Świetny w roli psychologa, pretensjonalny jako filozof - Bergman odziera relację matki z córką ze wszelkich ozdób, porażając jej prawdziwie tragicznym obliczem.

MacWro1988

Maciej Stasierski

10

NH2018: czuję się emocjonalnie skopany.

er_wu

8

Prawda jest dostępna w dialogu. Następstwem poznania prawdy jest dobro.

GhostFace

9

Tarzanie się w traumach, lecz nawet najgorętsze emocje wyartykułowane nienagannie; bardzo filmowe, nadto wzorowe, kunsztowne. Za to twarze prawdziwe,nieurobione

rotusek

8

Potwornie bolesny seans. Niezabliźnione rany z przeszłości zawsze będą miały swoje pokłosie w przyszłości.

krowawberecie

9

Piękno tego filmu zawiera się w przejmującym smutku, którym wszystko wokół przesiąka. Pierwszy raz ktoś był w stanie przyćmić Ingrid, znakomita Liv.

voagar

Paweł Klimczak

9

Abstrahując od samego filmu, który po mistrzowsku przytłacza emocjami i dołuje, ciekawy seans po "Wrześniu" i innych filmach Allena, które ostatnio widziałem.

mikolololoay

Mikołaj Szymczak

8

Arcydzielne kreacje dwóch genialnych aktorek popychających się w spiralę kompleksów i przemilczanych wyrzutów. Nie umiem stwierdzić która zagrała lepiej.

distantvoice

8

Czy język pomaga nam zbliżyć się do siebie? Czy pomaga nam we wzajemnym zrozumieniu? Czy da się wyartykułować to, czego naprawdę pragniemy?

remisz

10

Życie matki, działające destrukcyjnie na córki zostaje rozliczone. Miłość połączona z nienawiścią. Brak możliwości porozumienia. Uczuciowe kalectwo. Bezsilność.

1
2
3
4
5
...

plakat filmu Alfa

Alfa

plakat filmu Michael

Michael

plakat filmu Drama

Drama