Krzyk Opinie

plakat filmu Krzyk

Verterain

Michał Jędrszczak

9

Festiwal ukrytych emocji. Kryzys męskości introwertyka, pogrążonego w strachu przed nadciągającym osamotnieniem. Pesymizm na ekranie rzadko smakował tak dobrze.

Suttree

6

Postapokaliptyczny krajobraz mąk męskiego charakteru. Wygląda znakomicie, muzyka leci sentymentalizmem, mężczyzna jest kobietą. Obcy.

pieskiswiat

Karol Doszczątek

9

sml

8

Życie mężczyzny bywa trudne. Piękny film.

8

Ciekawe, że Krzyk, podobno uznany w swoim czasie za chłodny i wyzuty z człowieczeństwa, oglądany dziś wydaje się niezwykle humanistyczny – być może zresztą z tych samych powodów. Fakt, że tytułowy krzyk do ostatniej sceny nie jest artykułowany wprost. A jednak kadry są go pełne, dzięki zmysłowi fotogenii, z jaką Antonioni buduje kolejne sekwencje, znajdując odbicia pustki, wewnętrznego rozdarcia i samotności w jesienno-zimowych krajobrazach z bezlistnymi drzewami, mgłą i zastygłymi błotnistymi polami niziny Padańskiej, w chłodnym świetle, dusznych wiejskich izbach, ale także w obrazowaniu postaci – sytuowaniem ich względem siebie, temperaturą gry, dynamiką ruchów. Aldo wpada nieoczekiwanie w swego rodzaju studnię potencjału i nie znajduje energii, aby się z niej wydobyć. Jego kolejne ruchy są dziwnie chybione i niewczesne, jednak ich rytm właściwie nadają kolejne nieszczęśliwe kobiety. W jakimś sensie jest to film o ludziach, dla których utwór się kończy, gdy tylko zaczynają tańczyć.

_Garret_Reza_

4

Najbardziej o ludziach w filmografii Antonioniego. Reżyser za cholerę nie może ich zrozumieć.

_kaluzny

Krzysztof Kałużny

4

Brakowało mi głębi, tak nieodzownej dla kina Antonioniego. Bohaterowie wyjątkowo antypatyczni

filmowypiotr

Piotr Sobierski

8

tomko55

8

Egzystencjalna wędrówka ukazana pod płaszczykiem tej realnej. Nieprzekombinowany, dzięki czemu bardzo wymowny.

XVSXY

8

przepiękna neorealistyczna klamra *bonk*

Szymon Pawletko

9

dawids266

7

Na finał spuściłbym zasłonę milczenia. Melancholijny obraz włoskiej prowincji, spowitej mgłą i Satie-podobnymi melodyjkami. Urzeka, choć narracyjnie w rozkroku.

GhostFace

6

Ah te szczyty pieców wapiennych cukrowni u Antonioniego, not that sweet, i'll tell ya... Jeszcze za dużo przygód, brak jednej, "konkretnej", niebawem... 6-

bombuwka

Zosia Wiśniewska

8

geniussssssssssszzzzzzzzz

CharleyVarrick

9

mocne 9. Piękna muzyka.

penelopa_filmweb

8

Wszystkiemu winne kobiety.

8

Kino drogi, w dosłownym i metaforycznym sensie: patriarchat w odwrocie, mężczyzna po przejściach na zakręcie, mapa życia coraz mniej czytelna. Bez morału. 8+

Kriss_11

4

{43} -1 za zakonczenie

rpm100

7

O ludziach, którym w życiu nie wyszło - choć niby mogło. Zapada w pamięć.

rybiogon

Marcin Gołąbek

8

ignish

7

Searching for something that isn’t here 🥹

MateuszPrzybyszewski

Mateusz Przybyszewski

8

Zadymione, puste przestrzenie i tułaczka powojennymi drogami, wśród wszystkich gałęzi gospodarki. Skok z wieży wspomnień, nie w czas zbiorowej solidarności.

aciddrinker

6

Co prawda spośród wczesnych filmów Antonioniego jest najlepszy, to daleki jestem od zachwytu.

spaceboy_fw

8

Melancholijne kino drogi. Wcześniejszy Antonioni bardzo spoko

Rutinoscorbin124

7

Melodramatyczni Złodzieje rowerów

1
2

plakat filmu Wielki Marty

Wielki Marty

plakat filmu Hamnet

Hamnet

plakat filmu Dom dobry

Dom dobry