Maya

Jeden z filmów, które w schyłkowej fazie włoskiego kina grozy wybijały się ponad poziom komercyjnej taniochy. Nie jest wprawdzie tak dobry, jak dzieła Michele Soaviego z tej samej epoki, ale wyróżnia się inwencją realizatorską i umiejętnie budowaną atmosferą. Kamera wydobywa z egzotycznej, latynoamerykańskiej scenerii...

na plus na pewno srodkowo-amerykanskie plenery plus piramida aztecka. Mimo wszystko troche nudzi i szczerze mówiąc nic specjalnego tu nie mamy. Jeśli chodzi o produkcje włoskie w plenerach, to ten film wypada bardzo średnio.

Amerykanin Salomon Slivak spędził ostatnich kilka lat życia w małym miasteczku w Ameryce Południowej. Od pewnego czasu fascynowała go położona w dżungli piramida Majów, na której raz do roku miejscowa ludność odprawia tajemnicze, pogańskie jeszcze obrzędy. Piramida emanuje jednak mroczną, tajemniczą siłą, która wabi...

…po prostu nie oglądać. Włoski horror w całej swojej okazałości, czyli brak sensownej i trzymającej się w kupie fabuły, a jedynie próba wytworzenia specyficznego klimatu. Jedyną nowinka tutaj jest dosyć nietypowa, jak na kraj produkcji, lokacja. Przewijają się jeszcze jakieś legendy miejscowych, i to wszystko – tyle...

Miejscami film ma niezły klimat, ale generalnie się nadaje do leczenia bezsenności. Część zabójstw jest nawet brutalna (choć to nie to, co Fulci), ale tu zabija czarna magia, a nie osobowy zabójca.