Co rozumiesz przez "jałowa" muzyka ? Moim zdaniem Clint Mansell odwalił lepszą robotę niż przy Requiem for a dream, ten film po prostu jest powolny, taki musiał być albo nie byłby taki jaki jest. To po prostu nie jest kino do efektów, kwintesencją samotności jest to że nic się nie dzieje, toteż nie ma miejsca na efekty.

Wyspa lepsza? Hahah, sorry, ale to jakoś nie może dojść do uszu. Może bardziej się rozpiszę by nie wywoływać kłótni...

Nieważne który z tych filmów był pierwszy, po 'Moon' po prostu oczekiwałem bardziej zaskakującego zakończenia, jakiegoś pokręconego zjawiska sci-fi a dostałem motyw z klonami. Mimo to film nie jest taki zły bo ma fajny klimat, lubię go oglądać, ale tym bliżej końcówki tym bardziej traci sens. 'Wyspa' to ciekawa pierwsza połowa i potem durna sieka + śmieszny montaż scen (jak w komedii normalnie). Z tym, że Wyspa lepiej przedstawiła ten motyw, ale nie jest już tak solidnie zrobiona, nie ma np. tego fajnego klimatu co w Moon.

Wgle rok 2009 miał być dobry dla sci-fiction, Moon, Dystrykt 9, Pandorum, Avatar. Ale każdy z tych filmów zawiódł mnie w większym lub jeszcze większym stopniu.

Nom, zgadzam się (co do trzech pierwszych)

Avatar był dla mnie przede wszystkim za długi. Tobie też nie podpadł Dystrykt? Niby dużo ludzi lubi ten film...

No widzisz, to kwestia gustu, bo dla mnie Avatar był za krótki |-) Mam hipotezę na temat istnienia elementu, który pod jedną z wielu postaci wchodzi w relację z psychiką widza, sprawiając, że czas oglądania zaczyna się dla niego zakrzywiać (np. ja, gdy obejrzałem Sin City do połowy, nie mogłem uwierzyć, że oglądam dopiero 60 kilka minut) Co ty na to?

Jak najbardziej masz rację, ale powiedziałbym, że to jeden z kilku elementów (o ile nie najważniejszy) podczas oglądania filmu.

Dla mnie film 150 minutowy (jak Avatar) powinien mieć jednak rozbudowaną fabułę - posiadać więcej wątków, mieć jakiś ciekawy koncept, który potrzebowałby mocnego rozwinięcia. A Avatar to jednak prosta historia, która nie potrzebuje tyle czasu. Owszem, film wciąga, ale jakoś tak na siłę - czuję, że pochłania całą moją uwagę ale jednak jego kiczowata bajkowość odtrąca mnie. Pewnie Tobie świat przedstawiony w filmie się podobał i wciągnął Cię tak, że straciłeś poczucie czasu. Ja tak miałem tylko podczas drugiego seansu, bo za drugim razem tylko pierwsza godzina mi się nawet podobała.

I jeszcze jedna rzecz to taka, że kicz0owata bajkowośc tego dzieła za bardzo mnie drażni bym mógł wysiedzieć więcej.

okidoki, zdecydowanie się zgadzam. Porównanie?