Na przedmieściach Opinie

plakat filmu Na przedmieściach

Agatonik

8

Minęło 30 lat, a tak jakby czas zatrzymał się w miejscu. Jakże ten film jest aktualny, a może nawet bardziej. Oni przynajmniej ze sobą rozmawiają, ale poczucie zagubienia, stagnacji i braku perspektyw pozostaje takie samo. Jak widać problem bezczynności, braku ambicji, przerzucania odpowiedzialności za bezsens swojego życia na imigrantów (ciężko pracujących) jest uniwersalny i powtarza się w kolejnych pokoleniach. Życie bez wyraźnego sensu i planu sprowadza się do biernego czekania – na sukces, zmianę, lepsze jutro – które jednak pewnie nigdy nie nadejdzie, jak jedynym sposobem na spędzanie czasu jest chlanie.

artur_venom

7

Po obejrzeniu tego filmu depresja murowana. Tak na serio film jest niełatwy w odbiorze, ale naprawdę dobry. Myślę, że warty obejrzenia.

Noicerr

Joshua Wojciechowski

7

Duży potencjał na kultowość, ale Linklater już się dorobił kilku kultowych filmów, ten mógł zostać trochę przeoczony.

snoopy

8

Lajf is brutal and ful of zasadzkas and samtajms kopas dupas.

Rydzek37

Kacper Rydzewski

8

największy slackersko-doomerski manifest, znaleziony na śmieciach zarzygany śćpany butaprenem. tak białasy żyją właśnie

kornel13

8

"Dazed and Confused" które zamiast wyidealizowanej opowieści o dojrzewaniu serwuje dramat totalny. Linklater pozbawiony romantyzmu jest wciąż wyjątkowy.

Boghas

7

Z minuty na minutę coraz bardziej depresyjny. Linklater potrafi dobić nawet cwaniaków myślących, że na dystansie i poczuciu bycia wolnym unikną cierpienia.

patuskie

Patrycja Domagała

8

Pesymistyczny obraz amerykańskich przedmieść u przełomu milenium. Przedmieść pogrążonych w cieniu galopującego kapitalizmu. Młodzieży w romantyzacji jego obietnic realizującej nadzieje na wyrwanie się, na stanie się kimś ważnym, kimś kochanym, kimś innym. I wreszcie nocy zacierającej granice, komplikującej znaczenia, gaszącej nadzieje, łamiącej głos tym, którzy wciąż go przecież szukają; być może pierwszej tak ważnej nocy w ich życiu, ale nie pierwszej bezsennej. I choć Linklater w swoich obserwacjach bywa prawie bezwzględny, równoważy je zasłużoną empatią i najsmutniejszym bodaj, co znajduję w tym filmie – współczuciem. Nie chciałby być na miejscu swoich bohaterów i robi wszystko, byśmy i my nie chcieli (tym bardziej, im bardziej się z nimi utożsamiamy).

HurricanesExplorer

7

W końcu coś wspólnego, co polscy młodzi dorośli ery posttransformacji mają z tymi amerykańskimi: stanie pod sklepem. Są różne rodzaje stania. Można też stać w różnych konfiguracjach. Ale stać w takiej duchocie, nieprzyjemności i wyjebaniu, jak u Linklatera, to bardziej się nie da.

GRAnith

6

Felerna noc małomiasteczkowych zakompleksieńców. To jeden z najprzykrzejszych portretów generacji X, jaki widziałem – postaci nie rozumieją siebie i innych, krzywdzą się i są żałosne. Teatralne pochodzenie i forma tego filmu jednak dosyć na nim ciążą. Ta szkoła budowania dramaturgii kojarzy mi się z wymuszeniem, tragiczną przesadą i ograniem.

8

[aff25] do bólu prawdziwe, zmieniło się wiele, ale pewne rozmowy pod sklepem całodobowym są nadal aktualne.

Kriss_11

6

{151} Giovanni Ribisi 7

eustahna

8

Film typu wow skądś to znam

Valutiras

Tomek Luberadzki

8

wielobarwna

Aleksandra Przybylska

7

Powietrze pachnie jak malinowa małpka i stęchły męski pot

grzek_1

8

Film o zafubieniu w życiu i racjonalizacji swojej pozycji przed sobą

Invictus

8

Aktualny, choć 30letni dramat o straconym pokoleniu. Tylko, które pokolenie nie jest stracone skoro kręcimy sie w kółko?

Pierrotlefou

Piotr Czerkawski

7

"Wałkonie" Felliniego z pagerami

nice90

Miłosz Lewandowski

8

16.AFF #1: Bardzo dobrze napisany: wiarygodne postacie składające się na obraz targanego dylematami pokolenia, a 30 lat po premierze ten obraz można przypasować i do obecnych młodych, i każdego poprzedniego rocznika, i pewnie przyszłego. Ale to nie jest pusta uniwersalność, tylko bardzo zindywidualizowana, po prostu w 100% trafiona historia. Muzyka Sonic Youth doskonale pasuje!

kicp

Kacper Podgórniak

8

Masz coś do chłopaków którzy ciągle siedzą na murku?

maksss006

Maksymilian Marszałek

8

po tym filmie mam chyba w sobie 2 promile

Gilo

8

Miejscami teatralny, miejscami wręcz dokumentalny. Bez typowych protagonistów. Po prostu ludzie, tacy jacy są bez upiększania. A klimat taki, że niemal czuć to nocne powietrze przedmieść.

Ptaku Ptakowski

8

W mocno teatralnych dialogach czuć rękę Bogosiana, ale Linklater reżyseruje to tak sprawnie, że ogląda się jakby się samemu pod tym sklepem całe życie spędziło.

GhostFace

7

Dziś każdy wydaje się zdecydowany na jakieś parcie, fuck. Piękne wyjście z limuzyny, ale i z każdego kręgu zaaferowanych sobą.

miszco

Michał Michał

8

w porównaniu do pozostałych filmów Linklatera dużo mroczniejsze i smutne kino, coś przyciągającego jest w tej beznadziei życia na peryferiach

1
2
3

plakat filmu Diabeł ubiera się u Prady 2

Diabeł ubiera się u Prady 2

plakat filmu Alfa

Alfa

plakat filmu Wichrowe wzgórza

Wichrowe wzgórza