[ a na pewno w pierwszej trójce]. To co kocham u Rohmera: bohaterka na uczuciowym rozdrożu, nieśpieszna narracja, spokojne zdjęcia, długie dialogi między bohaterami.... Na pewno film nie dla wszystkich.
Bardzo dobre kino. Zjawiskowa Emmanuelle Chaulet jest wystarczającym powodem, by sięgnąć po ten tytuł.