Hm. A może dlatego, ze w tym filmie nie miało być miejsca na poczucie humoru?

Nie odebrałem jakoś tego filmu jako "dzieła" rozrywkowego, oglądając które można "co jakiś czas wybuchnąć śmiechem". Pod płaszczem kiczu w ukazaniu Amerykanów widać jak na dłoni ich krytykę. Nie tylko ich, także Rosjan - odniesienie się do "Pancernika Potiomkin" służy tu pokazaniu płytkości bohaterów w ocenie słynnej sceny na schodach odeskich z wiekopomnego dzieła Eisensteina. Skonfrontowano tu upośledzonych intelektualnie Amerykanów (choć sympatycznych - scena z ożyłym dzieciakiem:)), którym wystarczy powiedzieć, że coś jest arcydziełem, by w to uwierzyli, z Rosjanami, którzy może i mają bardziej wysublimowany gust artystyczny, lecz jednocześnie "kompleks kapitalistycznego Zachodu". Całość zarysowana jest ironiczną krechą. Zakończenie z dzieciakiem jest wymiatające (szczególnie motyw ze sprawdzaniem butem czy żyje:)). Polecam szczególnie tym, którzy oglądali "Pancernika...".