Sierociniec
El Orfanato
2007
Oglądałam go w 2008 roku i przyzna szczerze, że nie rozumiałam go i jako dziecko oczekiwałam czegoś co mnie wystraszy, (bo przecież to horror tak myślałam) może i jest w nim coś czego można się bać, ale kiedy obejrzałam go ponownie za parę lat, zrozumiałam na swój sposób, ale jednak :)
Wzbudza lekki niepokój, nie powiem, żebym się nudził. Nie jest to kinowe arcydzieło, ale też nie jest to zły film, bo poziom trzyma do końca
Czytając opinie na filmwebie jestem w szoku, jak można takie bzdury pisać. Ludzie, przestańcie oceniać ten film jako pełnoprawny horror, a zacznijcie jako dramat! Dramat z elementami horroru, bo to jest esencja tego filmu. Rozumiem, że można nie lubić Sierocińca, ale pisanie, że to gniot, bo nie straszył, to jakaś...
OBEJRZAŁEM
NIEEE.
Dzisiaj nie idę spać. Dzisiaj czuwam.
Ze standardowym nożem kuchennym.
Ze strzelbą.
I z pistoletem, który od dzisiaj będzie towarzyszył nożu pod moją poduszką.
...
SPOILER
................................................................................ ................................................................................ .....................
Scena w której bohaterka sięga po gwizdek, a niby trup nagle wstaje z tą roz*ebaną żuchwą... idźcie do diabła, takiego tętna na żadnym horrorze nie miałem, wliczając w to "Insidiousa".
Generalnie jak kupiłem litrową colę, tak od tej sceny do końca filmu ze stresu na wet jej nie tknąłem :D
Ofc oglądane w kinie (jak...
Film ów reprezentuje niebanalne podejście do horrorów. Mimo iż w nim nic takiego nie ma, to utrzymuje on napięcie przez cały czas. Do tego zawiła fabuła, która jest tak wciągająca jak defekowanie się po zjedzeniu fasolki po bretońsku. Produkcja jest jak najbardziej godna polecenia, jest to dobry film o niestandardowym...
więcejMoże ktoś wierzyć, lub nie, ale ten film zwiastował narodziny mojego wyjątkowego dziecka, wprawdzie stało się to lata później, ale nigdy tak nie płakałam, a w zasadzie było to po raz pierwszy na filmie, nigdy też nie czułam się jakby w skórze tej kobiety. Obraz ten dedykuję wszystkim rodzicom autystyków, bo jest o...
O tym horrorze nie da się napisać, że jest wielki, wybitny, czy epicki.
Jest jak najbardziej warty polecenia. Mnie najbardziej urzekł w nim klimat jaki wytworzony został za
pomocą kochającej matki, tragedii pozostawionych samym sobie dzieci, oraz akcja z dala od
cywilizacji. Piękno języka hiszpańskiego oraz...
Jaki smutny i piękny obraz! Co za wrażliwość kryje się w tych niepokornych, z lekka zmuzułmanionych, spalonych iberyjskim słońcem duszach! Film oglądało się z zapartym tchem i łzami w oczach! Niby bujda,niby horror, a czujesz, jakbyś wchodził oraz głębiej we własne wnętrze, poznawał i siebie i świat i jednocześnie...