The Mastermind Opinie

plakat filmu The Mastermind

porker1987

5

AFF: Jazzowy soundtrack stwarza mylne wrażenie, że w tym filmie coś się dzieje.

mota

Karolina Kostyra

5

Obserwowanie losów pierdołowatego złodzieja tylko dla cierpliwych. Na szczęście jest jeszcze tło: jesienna atmosfera epoki z pejzażami, kostiumami i deszczem.

Lukasz_Broda

8

Magią jest zrobić abstrakcję z czysto prozaicznego rozczarowania codziennym rozkładem a na takich tonach Reichardt kreuje swój obraz; prosty i złożony jednocześnie, gatunkowy, ale skupiony na wszystkim co gatunek nie interesuje, tak samo polityczny jak i zobojętnieniony na marsz historii oraz z bohaterem na wpół żałosnym i fascynującym. Przewrotność losu to tu mozolna walka z trywialnymi wpadkami, dzięki czemu wnoszenie obrazów po drabinie w zapyziałej stodole, może być bardziej dramatyczne niż kradzież figurki z muzeum. To też najzabawniejszy film Reichardt a jak piękny w obrazie - każdy kadr jak malarskie płótno, że aż chyba zostanę jesieniarzem. 8+

stajls

6

oh, cóż za zmarnowany josh o’connor oraz potencjał na scenariusz! film wrzuca ciekawe wątki i buduje napięcie PO NIC, bo finalnie nic się nie dzieje. "art heist, baby!" to to nie jest.

maja_trebicka

5

Yesss Josh O’Connor never stop working with indie women directors it makes you sexy

torne

4

intencje artystyczne może i były ciekawe, jednak z tego strumienia świadomości twórczej wyszedł spodziewany bazgroł. któryś z kolei, więc nie mogę powiedzieć, bym był zaskoczony

szeptyikrzyki

8

„I wanted to make a film that would use a genre as a stepping-off point and then go into a more open sphere with less guidance for me, as a filmmaker, and for the character. Then it would become more of an unraveling film.” (Kelly Reichardt)

blavisy

8

daddy long legs josh o connor moj ulubiony white boy of the month

8

Dzięki plastycznemu zmysłowi twórców w pewnym momencie seansu odniosłem wrażenie, że tylko z pozoru mam do czynienia heist movie o kradzieży obrazów, a tak naprawdę oglądam coś w rodzaju cyklu malarstwa figuratywnego, które m.in. dzięki świetnej roli Josha O’Connora stanowi piękne studium postaci. K.Reichardt warstwę fabuły stawia tu na drugim miejscu (co nie znaczy, że ją lekceważy), na pierwszym zaś stoi figura, sytuacja i trwanie. Zgodnie z logiką malarską sens rodzi się z relacji przedstawianego obiektu, przestrzeni i spojrzenia, a nie z akcji. Jak jednak przystało na dobrze skomponowany cykl obrazów, The Mastermind ma właściwy sobie rytm, który jest wyeksponowany dzięki bardzo dobrej muzyce Roba Mazurka. Dodatkowo, jak zwykle u Reichardt, jest to także portret Ameryki, tym razem lat 70. XX w., przez co widać tu również myślenie fotografią o stylu i wrażliwości artystów tamtego okresu, a więc Stephena Shore’a, Joela Sternfelda, Williama Egglestona czy Roberta Adamsa. Piękna sprawa.

patuskie

Patrycja Domagała

7

Sztuka ponownie staje się podmiotem filmu Reichardt – jest bohaterką cichą, lecz niepozbawioną głosu, bierną, lecz nigdy nieobecną, wystawioną na próby schwytania, ostatecznie – niedającą się w pełni posiąść. Po drugiej stronie: zbrodnia reprezentowana przez bohatera O’Connora – kaprawego (a to wielka zasługa fizjognomii aktora), zuchwałego, pogubionego, żałosnego. Efekt nie jest piorunujący, całe szczęście, i bliżej mu do stopniowo krystalizowanej satysfakcji, szczególnie smacznej, gdy porzuci się myślenie o nim w kluczu typowym dla kryminału i zgodzi z Kelly, że to nie sam akt czyni zbrodnię interesującą.

Valutiras

Tomek Luberadzki

4

AFF. Pomysł, prosty, choć przewrotny - jest. Świetna obsada - jest. Ładne zdjęcia i cudowna muzyka - są. Czego zabrakło? Chyba paliwa fabularnego, bo ciągnie się to niemiłosiernie i w drugiej połowie nie mogłem sobie nie zadać pytania: po co to wszystko jest?

tshupkiewitsh

5

Film, w którym są trzy brzydkie czapki.

DilerPat

Patryk Ciesielczyk

8

Anty-heistowe slow cinema, w którym sam skok z całą jego nieporadnością jest najmniej interesującą częścią, a reszta to pogłębione studium postaci – zdawałoby się – zbyt nijakiej, by w ogóle zasługiwać na taką wnikliwość.

Ptaku Ptakowski

7

Kelly Reihardt powiedziała w jakimś wywiadzie, że lubi kręcić rzeczy, które normalnie się z filmów wycina i myślę, że to dobrze podsumowuje ten film. I ja osobiście znajduję w tym snuciu się za bohaterem, który nawet będąc ściganym przez policję jest zbyt nieogarnięty, żeby wyszła z tego wartka intryga, jakąś dziwną odbiorczą przyjemność. O'Connor świetnie obsadzony. 7+

Alicent

8

tak powinni zrobić marty supreme

Paweł Guszkowski

6

Anti-heist movie o tym, że akademie sztuk pięknych tworzą rzesze życiowych nieudaczników pozbawionych zawodowych perspektyw. Wizualnie i muzycznie efektowny, te wszystkie stylowe ciuszki, klasyczne furki i wibrujący jazzik robią robotę, ale opowieść o straconych ambicjach i ucieczce przed rodzinną codziennością może wprowadzić w senne odrętwienie.

jorg66

5

Niestety zbyt dużo nudy i snucia się po ekranie.#18

Antoni_Gburek

7

Josh O'Connor, człowiek który nigdy nie zagra prezydenta. Tutaj, bez szans na wykopanie drogocennej figurki ani otrzymanie dzikiej karty do ważnego turnieju. Historia wlecze się w rytm trąbki, bohater niczego się nie uczy a my mu nie kibicujemy.

karnawal_zwierzat

karnawal_zwierzat

8

Poza prawem. Bressonowski komediodramat o pieskich popołudniach

Neo_post_GoldRush

Neo_post_GoldRush

5

Solidny średniak.

worren_2

6

[MUBI] Obiecujący początek z testową kradzieżą, ale potem ten rabuś więcej szponci niż działa według jakiegoś planu. Niewykorzystany potencjał Alany Haim. Lepiej już wrócić do "Gentlemana z rewolwerem".

sztujot

7

serdecznie współczuję takim, co nazywają ten film scumem 🤭

GRAnith

8

AFF '25. Haj dokonywania kradzieży i dołek ponoszenia konsekwencji. Kelly Reichardt w swoim wyjątkowo przystępnym filmie, który nie ma już za wiele wspólnego ze slow. Jest za to gorliwe skupienie na procesie i rzadkich detalach, dzięki czemu ogląda się to z pasją, a pozytywne wrażenie zostaje, nawet jeśli ostatecznie pod spodem nie ma tu nic wielkiego i to tylko humoreska.

mnq1110

4

Josh O'Connor znowu kradnie dzieła sztuki, ale tym razem zostaje za to wyśmiany (well deserved you cute looser)

filmoradar

Łukasz Mańkowski

7

Lubię takie wygaszone historie, które dzieją się bez sensacyjnych powinności. Reichardt o tych denialistach, którzy szukają szczęścia za zakrętem.

1
2
3
...
6

plakat filmu Katastrofa w duecie

Katastrofa w duecie

plakat filmu Szeptacz

Szeptacz

plakat filmu Nie patrz w dół

Nie patrz w dół

Zobacz popularne na VOD