W mojej nic nie znaczącej opinii „Usiądź wygodnie, ja polepię i zlepię w jedną część. Tu muszę naderwać, tu muszę zszyć, byś mógł we mnie odtąd żyć”. Niby z pomysłem, niby się ogląda ale na drugi dzień jakoś odlatuje i pozostaje tylko poczucie bez zachwytu.