W nagrodzonym w Cannes, trzymającym za gardło i gęstym od emocji filmie Kantemira Bałagowa oglądamy miasto i ludzi podnoszących się z ruin. Opowieść o dwóch przyjaciółkach, które pragną otrząsnąć się z wojennej traumy, toczy się w 1945 roku w Leningradzie, który dochodzi do siebie po latach oblężenia. Bohaterki "Wysokiej dziewczyny",
O bliznach tych widocznych, bo na ciele i tych ukrytych, które boleśnie wyryły się na psychice i duszy w swoim drugim filmie opowiada Kantemir Balagov. “Dylda” to daleka krewna naszej “Róży” – również portretująca mroczne, powojenne czasy. Kurz po wielu wyniszczających bitwach opadł,... więcej
Dość duża część filmów traktująca o wojnie kończy się ogłoszeniem zwycięstwa - ludzie wychodzą na ulicę, śmieją się, obrzucają żołnierzy i czołgi kwiatami, przytulają się. Pełna radość. Tak - powód do niej jest bezdyskusyjny. Tylko, co potem - jak odbudować życie, co zrobić z doznanym... więcej
Chyba najbardziej w filmie podobały mi się zdjęcia. Niektóre można by z powodzeniem wystawić w galerii sztuki. Emocjonalnie potężny, pięknie zagrany film.
Jedyne z czym miałem problem to bardzo ciężki nastrój filmu przy ponad 2 godzinach w kinie. Podczas całego seansu była tylko...