Zranione dusze

Ckliwe kluski lane w sosie amerykańskim. Martin Sheen mógł autentycznie sobie golnąć na planie - może wtedy wypadłby bardziej autentycznie. Seans w sam raz jako tło do drylowania wiśni lub przebierania porzeczek.

Warto obejrzeć i potraktować go przede wszystkim edukacyjnie, bo to 1,5 godziny dobrze pokazanych zachowań dysfunkcyjnych i patologicznych oraz problemów osób DDA.

"Dręczona kobieta składa do sądu pozew o odebranie mu praw rodzicielskich i eksmisję."
Co najmniej nadużycie. Joyce to książkowy model osoby współuzależnionej i na pewno nie jest jedną z nielicznych kobiet, które mają odwagę spojrzeć prawdzie w oczy i zacząć działać.

Zgłaszam o zmianę polskiego tytułu "zranione" to zdecydowanie profanacja uczuć osób, które żyły w takich środowiskach alkoholowych, bo tego właśnie problemu dotyczy film. Zranić można się w palca i za dwa dni o tym zapomnieć. "Rozdarte dusze" polecany jest minn. przez PARP. Poniżej podaje link do strony, na której...

Sam film typowo telewizyjny i niskobudżetowy, ale bardzo dobrze zagrany i napisany. Sheen świetnie ukazał podwójne oblicze alkoholików, którzy za dnia bywają przemiłymi, troskliwymi osobami, a gdy przychodzi wieczór i chęć sięgnięcia po procenty przemieniają się w bezlitosne bestie. Podobnie dzieci, w szczególności...