film

Potępienie

Kárhozat
1988

2h
7,7 2,3 tys. ocen
7,7 10 1 2305
7,8 17 krytyków
Bywalec barów zakochuje się w zamężnej piosenkarce marzącej o światowej karierze. Zobacz pełny opis
Dramat
Potępienie zobacz zwiastun

reżyseria Béla Tarr

scenariusz Béla Tarr, László Krasznahorkai

produkcja Węgry

premiera

nagrody Film otrzymał nagrodę oraz 1 nominację

Nowość

Melodramat, jaki mógł nakręcić tylko Béla Tarr. Gęsty i duszny jak atmosfera w barze Titanik, w którym rozgrywa się duża część akcji tego filmu, jednego z najważniejszych w dorobku węgierskiego mistrza. W tonącym w zimnym deszczu i błocie mieście widmie śledzimy losy bohaterów uwikłanych w trójkąt miłosny. On nieszczęśliwie kocha się w... Melodramat, jaki mógł nakręcić tylko Béla Tarr. Gęsty i duszny jak atmosfera w barze Titanik, w którym rozgrywa się duża część akcji tego filmu, jednego z najważniejszych w dorobku węgierskiego mistrza. W tonącym w zimnym deszczu i błocie mieście widmie śledzimy losy bohaterów uwikłanych w trójkąt miłosny. On nieszczęśliwie kocha się w piosenkarce. Ona marzy o ucieczce z prowincji i prawdziwej karierze. Jej mąż zostaje wmieszany w nielegalne interesy. Czerpiącym z ikonografii kina noir Potępieniem Béla Tarr rozpoczął z cenionym pisarzem László Krasznahorkaiem długoletnią współpracę, która w późniejszych latach przyniosła m.in. takie arcydzieła jak Szatańskie tango czy Koń turyński. To także pierwszy film, w którym uformował się rozpoznawalny styl Węgra. Po latach długie, nastrojowe ujęcia w czerni i bieli, a także zamiłowanie do postindustrialnego krajobrazu i posępnych bohaterów przygniecionych życiem staną się znakiem charakterystycznym kina Tarra. czytaj dalej

premiera 16 lutego 1988 (Światowa)

studio Hungarian Film Institute / Hungarian Television (koprodukcja) / Mokép (koprodukcja)

tytuł oryg. Kárhozat

inne tytuły Damnation
więcej

TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

ocenił(a) film na 10

ten film to jakby usiąść sobie gdzieś w kosmicznej ciszy i przez miliardy lat oglądać obroty ramion spiralnej galaktyki

Bardzo przypomina mi Tarkowskiego, te długie ujęcia jak żywcem wyjęte a to z Nostalgii, a to ze
Stalkera...

ocenił(a) film na 10

Zdecydowanie jeden z moich ulubionych filmów Béla Tarra. Absolutnie wybitny jeśli chodzi o
zdjęcia. Każde ujęcie mogłoby funkcjonować jako oddzielne wytwory fotografii. Wizualnie jest to
najlepszy film jaki dotychczas widziałam. Dialogi, muzyka, atmosfera już standardowo 'z górnej
półki'. Typowe zbliżenia i...

ocenił(a) film na 9

Oglądanie filmów Beli Tarra to jak czytanie książki,przeglądanie zdjęć lub oglądanie
obrazów.To jest prawdziwy ART.

"To mnie zawsze wycisza. O niczym nie myślę, po prostu patrzę na deszcz."


Technicznie, Tarr to podium świata. Ino Tarkowski z Angelopoulosem są mu równi.

Myśląca, świadoma kamera. Kamera naprawdę śledzi wydarzenia, co nie jest synonimem towarzyszenia bohaterom. Przykład: kamera przesuwa się w lewo – stwierdza...

więcej