Historię chińskiej rodziny, która pod koniec lat 40. przeprowadza się z kontynentu na tajwańską wioskę, oglądamy z perspektywy kilkuletniego Ah-hsiao. Dni niesfornego chłopca wypełnia nauka i zabawy z licznym rodzeństwem, pomoc w domu surowej matce i wyprawy z babcią po owoce gujawy. Dni mają posmak niewinnego figla, ale też ciężar rzeczywistości, bo obserwowanie postępującej choroby ojca, sprawia, że bohater musi oswajać się z przemijaniem.
Hou Hsiao-hsien czerpał ze swojej biografii, żeby pokazać obraz przemijania życia. Beztroskie dzieciństwo, nastoletnie wybryki, mierzenie się z otoczeniem i widem śmierci. Paleta dorastania. Przy okazji prezentuje tajwańskie społeczeństwo, które musi odnaleźć własną tożsamość po odłączeniu się od Chin. Kino oszczędne w...
więcejHou Hsiao-hsien nakręcił swoje najbardziej udane dzieło filmowe. Szkoda, że jego twórczość nie jest szerzej znana przeciętnemu kinomanowi, bo niewątpliwie na to zasługuje. Jestem pod wrażeniem gry aktorskiej, muzyki, zdjęć, montażu, no i przede wszystkim rzemiosła, które podnosi jakość tajwańskiej kinematografii do...