Rozdzielone przed laty bliźniaczki po przypadkowym spotkaniu wpadają na pomysł, by zamienić się miejscami.

Sabrina Peterson i Peter Brackett pracują dla konkurencyjnych gazet. Jednak gdy dochodzi do katastrofy kolejowej, dziennikarze łączą siły, by odkryć prawdę.

Żyd David Crown zakochuje się w anglosasce Carrie Davenport od pierwszego wejrzenia w bostońskim barze. Czy jednak różnica środowiskowa nie jest zbyt duża? Z początku wszystko wydaje się idealne. Po drobnych niepowodzeniach David zakochuje w sobie Carrie. Jest jej najlepszym przyjacielem, zausznikiem i kochankiem. Ale czy nie wygląda to zbyt idealnie...?

Schecky Moskowitz zatrudnia się na statku wycieczkowym do różnych prac, równocześnie próbując zaistnieć jako komik.

Tytuł filmu nawiązuje do narodowego miejsca pamięci, cmentarza zasłużonych (Arlington National Cemetery). Obok symbolicznego Grobu Nieznanego Żołnierza i grobów wybitnych polityków, znajdują się tam dziesiątki tysięcy mogił weteranów wojennych. Dowódca kompanii pogrzebowej raz po raz wręcza rodzinom poległych gwiaździsty sztandar i przekazuje w imieniu prezydenta wyrazy współczucia. Machina wojskowa funkcjonuje bezbłędnie, tak jakby stanowiło to cel sam w sobie. Sceny na cmentarzu stanowią klamrę spinającą akcję. Klamrę dosłowną i metaforyczną - tu dochodzi do głosu mistrzostwo reżysera. Niestety zasadnicza część akcji, rozgrywająca się w retrospekcji, nie wychodzi poza szablon. Główny bohater, zawodowy sierżant, weteran z Korei i Wietnamu (James Caan) wie, że podstawową umiejętnością żołnierza na wojnie jest przetrwanie. Pod jego opiekę dostaje się młody ochotnik (D.B. Sweeney), syn wojennego przyjaciela, nieuleczalny entuzjasta, pragnący pomnożyć sławę ojca bez względu na cenę. Ich sylwetki kreśli Coppola świadomie grubą kreską - to raczej synonimy określonych postaw niż strony dramatu. źródło: Rzeczpospolita