Relacja mężczyzny z jego najlepszą przyjaciółką zostaje wystawiona na próbę, gdy kobieta wychodzi za mąż, a on zmuszony jest skonfrontować się ze swoimi prawdziwymi uczuciami.
Młoda dziewczyna po przeczytaniu starego listu pragnie odszukać jego autorkę, by zainspirować ją do odnalezienia mężczyzny poznanego przed wieloma laty.
Życie pewnej młodej kobiety płynie bardzo zwyczajnie. Ma zwyczajną rodzinę i zwyczajne problemy. Zwyczajne kłótnie rzadko zakłócają bieg zwyczajnych, podobnych do siebie dni. Wieczorami Giovanna (Giovanna Mezzogiorno) staje w oknie i, paląc papierosa, obserwuje okno sąsiada. Tęskni za innym życiem. Życie pewnego starszego mężczyzny, Davide (Massimo Girotti), dobiega końca. Pewnego dnia Giovanna i Davide spotykają się. Giovanna zaczyna zastanawiać się nad własnym życiem, niewykorzystanymi możliwościami, niezrealizowanymi marzeniami. Pozwala spełnić się marzeniu o spotkaniu z obcym mężczyzną, sąsiadem, którego zna tylko z widzenia - przez okno. Davide przekonuje Giovannę do podjęcia walki o realizację marzeń. Jeszcze nie wszystko stracone. Jeszcze wszystko się może zdarzyć.
Opowieść o młodej i pięknej kobiecie, o imieniu Grazia -matce i żonie, której marzenia i wyobraźnia sięgają dalej niż ciasne rozumy mieszkańców Lampeduzy, położonej wśród skał Sycylii. Ludzie tu są opaleni, zajęci pracą, dzieci bawią się między domami, psy biegają samopas. Życie jest spokojne, leniwe oparte o rytuały i rutynę. Tradycyjna i prosta społeczność z trudem znosi Grazię i jej głośne słuchanie radia, pływanie nago, czy spanie z psem w jednym łóżku. Swoim niezwykłym zachowaniem konsternuje nie tylko mieszkanców ale czasem nawet jej własne dzieci. Jak jeden z mieszkańców mówi 'ona jest raz za wesoła, a raz za smutna". Po prostu jest inna niż wszyscy i to przeszkadza, drażni ich poczucie ładu i spokoju. Dziewczyna po raz ostatni zaskakuje mieszkańców, gdy ma już dość uwag i wytykania - po prostu znika z wyspy. Film w sposób magiczny i niezwykły pokazuje surowe, ale i piękne zarazem plenery skalistej Sycylii, oblanej błękitnym morzem na którym łowią od wieków rybacy z wyspy. A wszystko to w pełnym słońcu, w środku ciepłego lata. To jeden z ciekawszych filmów włoskich tego roku, oparty na legendzie jaka jest opowiadana na wyspie.Dialogi są zminimalizowane, a główną rolę pełni obraz, z morzem w roli głównej jako metafory wolności i swobody. Ten bardzo ciekawy film został nagrodzony nagrodą publiczności oraz młodych krytyków na festiwalu Cannes 2002.
Marco po tym jak dołączył do swojego ojca przebywającego w Rimini, zabija go. Podczas gdy policja bada okoliczności sprawy, ojcobójca wędruje do miasta, gdzie spotka młodą dziewczyną. Znajomość ta wyzwala w nim potrzebę pokuty i zadośćuczynienia.