Milena i jej przyjaciółki to nastolatki, które wolny czas spędzają w galeriach handlowych. Tam poznają mężczyzn, którzy za seks kupują im upominki.

Opowieść o fenomenalnie obdarzonej przez naturę gruzińskiej mistyczce. Energia emanująca z jej dłoni zamienia wodę w lekarstwo. Ludzie przez lata zmagający się z nieuleczalnymi chorobami powracają do zdrowia. Jednak dla Leny nie ciało jest najważniejsze. Pragnie swoim pacjentom, którzy stoją na granicy śmierci, pokazać prawdziwe źródło życia. Jej niezłomna postawa nie przystaje do rzeczywistości i budzi wiele kontrowersji. Źródło to film o wielkiej próbie ducha dotykający najgłębszych pokładów naszej egzystencji.

W 1981 r. Paweł Kędzierski nakręcił film „Dzień dziecka”, którego bohaterami byli dwaj bracia Kosowie: Łukasz i Mateusz. Mieli wówczas po 10 i 11 lat, dopiero wchodzili w życie, uważnie przyglądali się światu, ciekawi wszystkiego wokół. Dorastali w domu pełnym miłości i zrozumienia, ale też książek, pod okiem rodziców zawsze gotowych odpowiadać na ich pytania, służyć radą i pomocą. Ponieważ chłopcy mieszkali tuż obok teatru Baj, w którym pracowała ich matka, byli jego bywalcami. Uwielbiali przedstawienia, a wrażenia z teatralnej sali przenosili na grunt domowy, urządzając sobie własne teatrzyki. Już wtedy rysowały się wyraźnie ich odmienne osobowości. Łukasz chciał być reżyserem, miał pełno pomysłów inscenizacyjnych, twardo stąpał po ziemi, był dobrym organizatorem. Mateusz zadowalał się rolą aktora. Marzył, że kiedyś kupi bratu teatr na własność. Był naturą bardziej mistyczną, kontemplacyjną, wykazywał niemal filozoficzne spojrzenie na świat.  25 lat później Paweł Kędzierski postanowił wrócić do swoich bohaterów, zobaczyć, co wyrosło z dwóch małych chłopców, teraz już dorosłych i w pełni ukształtowanych. Obaj pozostali wierni swoim zainteresowaniom i predylekcjom. Łukasz został reżyserem teatralnym, znakomicie odnajduje się w tej pracy, ma poczucie radości i spełnienia. Tymczasem Mateusz ukończył jesziwę (szkołę talmudyczną) w Nowym Jorku i został rabinem. Chociaż los rzucił braci w różne miejsca, ich rodzice: Ninel Kameraz-Kos i Bohdan Kos nadal z radością i zrozumieniem obserwują poczynania synów. Cieszą się, że obaj odnaleźli swoje powołanie, że robią coś z pasją i przekonaniem, że to im daje szczęście. Całą czwórkę wciąż łączy silna więź rodzinna, a nie każdemu jest to w życiu dane.

Mały chłopiec marzy o odtworzeniu kinomaszyny zbudowanej przez przodka. Sprzeciwia się temu jego ojciec.

Dokument ukazuje osiągnięcia radzieckiej kosmonautyki. W oparciu o wywiady z pionierami tej dziedziny ujawnia brutalność eksperymentów medycznych.