Andy musi zdobyć pieniądze, by wyjechać do miasta i ubiegać się o względy ukochanej. Poznał Kay na studiach, które rozpoczął po powrocie z wojny. Realizacja matrymonialnego planu nie jest łatwa.
Podczas trwającej kampanii wyborczej Paul Madvig (Brian Donlevy) postanawia oczyścić swoją kryminalną przeszłość. Odcina się więc od gangstera Nicka Varny (Joseph Calleia) i głosi poparcie dla znanego senatora Ralpha Henry'ego (Moroni Olsen). Kiedy zamordowany zostaje syn polityka - nałogowy karciarz zafascynowany siostrą Madviga (Bonita Granville), prawa ręka i wieloletni przyjaciel Paula - Ed Beaumont (Alan Ladd), przy pomocy swoich znajomości w gangsterskim i korupcyjnym światku postanawia odnaleźć mordercę.
Film, oparty na przebojowej sztuce Lillian Hellman (która napisała także scenariusz), nie dotyka tak jak pierwowzór tematu miłości lesbijskiej, ze względu na normy obyczajowe. Opowiada o dwóch kobietach, Karen Wright (Merle Oberon) i Marthy Dobie (Miriam Hopkins), które jako uczennice dzielą ten sam pokój. Kiedy kończą szkołę, szukają sposobu na życie. Karen otrzymuje w spadku po babce farmę. Wraz z przyjaciółką postanawia, że otworzą w niej szkołę dla dziewcząt. Mimo trudności, jakie napotykają, nie poddają się. Pomaga im przystojny Joe Cardin (Joel McCrea). Obie kobiety zakochują się w nim. Tymczasem jedna z uczennic, w ramach zemsty za surowe potraktowanie, wymyśla oszczerstwo, które bruka imię całej trójki i burzy ład ich życia.
Film przedstawia 30 lat z życia brytyjskiego małżeństwa Roberta (Clive Brook) i Jane (Diana Wynyard) Marryot. Akcja rozpoczyna się w Nowy Rok 1899, potem przychodzi wojna z Burami, utrata pierwszego syna w wyniku zatonięcia Titanica, pojawiają się pierwsze sterowce, następuje wybuch wojny światowej i śmierć drugiego syna.
W Ameryce trwa wojna secesyjna. Cztery siostry March: Jo (Katharine Hepburn), Amy (Joan Bennett), Beth (Jean Parker) i Meg (Frances Dee) mieszkają z matką. Ich ojciec walczy po stronie Unii. Czekając na jego powrót osamotnione kobiety dzielnie znoszą trudy codziennego życia i niedostatek. Siostry bardzo różnią się między sobą: Amy jest ładna, lecz dość samolubna, nieśmiała i wrażliwa Beth spędza wiele godzin przy starym pianinie, energiczna i zazdrosna Meg pracuje jako szwaczka, a żywa, impulsywna i niezależna Jo marzy o karierze wielkiej pisarki i tworzy pierwsze, skromne utwory.