Deborah Kerr urodziła się w 1921 roku. Nieśmiała córka wojskowego poświęciła się scenie dzięki ciotce, która była gwiazdą radiową i prowadziła szkołę aktorską w Bristolu. Deborah zaczęła jednak uczyć się baletu i w nim zadebiutowała w Londynie w 1938 roku. Wkrótce jednak zmieniła wybór, po występach w Oxford Playhouse zwróciła uwagę pewnego producenta i otrzymała rolę w filmie "Major Barbara". Piękna, wrażliwa i elegancka Kerr szybko stała się gwiazdą kina. Występowała też na West Endzie i dla żołnierzy brytyjskich w czasie II wojny światowej. W latach 40. zagrała w wielu filmach, m.in "Tajemniczym nieznajomym" i "Czarnym narcyzie".

W 1947 roku zawarła kontrakt z MGM i przeniosła się do Hollywood. Dzięki filmowi "Edward, mój syn" otrzymała pierwszą nominację do Oscara. Odniosła też sukces na Broadwayu w sztuce "Herbatka i sympatia", powtarzając rolę w wersji ekranowej. Nieoczekiwanie w latach 60. rzuciła kino, oskarżając je o nadmiar seksu i przemocy, ograniczyła występy do sceny, kilka razy pojawiła się w produkcjach telewizyjnych i raz tylko powróciła na duży ekran. Deborah Kerr była sześciokrotnie nominowana do Oscara, lecz przyznano jej honorową statuetkę dopiero w 1994 roku.