Jean-Marie Maurice Schérer

[{"id":2,"name":"director","above5p":true,"career":{"name":"reżyser"},"ranking":{"name":"Reżyserii","link":"/person/ajax/roles/12192/2","url":"/ranking/person/director"},"rating":{"count":276,"rate":7.605072463768116,"desc":"ocen","profession":"pracy reżysera"}},{"id":1,"name":"screenwriter","above5p":true,"career":{"name":"scenarzysta"},"ranking":{"name":"Scenariuszy","link":"/person/ajax/roles/12192/1","url":"/ranking/person/screenwriter"},"rating":{"count":109,"rate":7.532110091743119,"desc":"ocen","profession":"scenariuszy"}},{"id":6,"name":"actors","above5p":false,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/12192/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":5,"rate":6,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":10,"name":"montage","above5p":false,"career":{"name":"montażysta"},"ranking":{"name":"Montażu","link":"/person/ajax/roles/12192/10","url":"/ranking/person/montage"},"rating":{"count":2,"rate":7,"desc":"oceny","profession":"montażu"}},{"id":7,"name":"producer","above5p":false,"career":{"name":"producent"},"ranking":{"name":"Produkcji","link":"/person/ajax/roles/12192/7","url":"/ranking/person/producer"},"rating":{"count":1,"rate":6,"desc":"ocena","profession":"pracy producenta"}}]
7,6
276 ocen pracy reżysera
Eric Rohmer
Reżyser filmowy, scenarzysta, krytyk i teoretyk filmu, pisarz, aktor, a także profesor starofrancuskiego na jednym z uniwersytetów.
W latach 50. rozpoczął karierę krytyka filmowego pod pseudonimem Eric Rohmer (i pod tym nazwiskiem stał się sławny). W 1956 r. wraz z grupą młodych miłośników kina i filmowców założył pismo Cahiers du Cinéma (do grupy założycieli należeli obok Rohmera: Francois Truffaut, Jean-Luc Godard, Jacques Rivette i Claude Chabrol). W latach 1957-63 Eric Rohmer był redaktorem naczelnym tego czasopisma. Opublikował wiele tekstów poświęconych między innymi twórczości Alfreda Hitchcocka, Roberta Rosselliniego, Howarda Hawksa, Jeana Renoira czy Friedricha Wilhelma Murnaua.Od początku lat 50 realizował filmy krótkometrażowe. Zadebiutował filmem fabularnym dopiero w 1960 r. (Pod znakiem lwa - Signe du Lion), choć z reżyserów francuskiej Nowej Fali był najstarszy. Film został przyjęty entuzjastycznie przez krytykę i publiczność. Następne swoje utwory Rohmer układał w cykle. W latach 1963-72 powstało Sześć opowieści moralnych, a następnie cykl Komedii i przysłów (1980-87). W 1990 r. Rohmer przystąpił do realizacji trzeciego cyklu pt. Opowieści czterech pór roku, który ukończył Jesienną opowieścią (Conte d'automne) osiem lat później.
Eric Rohmer należy do najwybitniejszych twórców kina francuskiego i kina współczesnego. Choć debiutował jako "nowofalowiec", podążał raczej własną ścieżką, której jest wierny od lat. Jego filmy to przykład krystalicznej logiki. Swoje często banalne historyjki opowiada, ukrywając refleksje między wierszami , chłodno - a zarazem z liryzmem. Nie ulega żadnym modom zarówno w kinie francuskim, jak i światowym. Odrzuca jakiekolwiek próby ingerowania w rzeczywistość, bo wówczas jak sam pisał :"film niepotrzebnie brata się z publicystyką, dokumentem i innymi gatunkami chwili". Nie ma w jego filmach gwałtownych spięć ani wyrazistego konfliktu, co niekiedy narażało go na zarzut nudziarstwa. Ale jednocześnie pozwalało osiągać rzadkiej urody naturalność. W ciągu 40 lat swojej kariery artystycznej przyznano jego filmom liczne nagrody na festiwalach filmowych. Najważniejsze z nich to:
Nagroda Specjalna Jury - Srebrny Niedźwiedź - MFF w Berlinie za film Kolekcjonerka (1967), nominacja do Oscara (również w kategorii
scenariuszowej) filmu Moja noc u Maud, Złota Muszla - MFF w San Sebastian za Kolano Klary (1970), Grand Prix - MFF w Cannes za Markiza O. (1968)
Grand Prix Złoty Lew i nagroda FIPRESCI - MFF w Wenecji za Zielony promień (1986), Nagroda jury za scenariusz oryginalny - MFF w Wenecji za Opowieść jesienną (1998) oraz za ten sam film National Society of Film Critics (NSFC) Award 1999 w kategorii: najlepszy film nieanglojęzyczny.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 4 kwietnia 1920

data śmierci: 11 stycznia 2010

miejsce urodzenia: Tulle, Francja

Złoty Lew
Zdobył Złoty Lew, 17 innych nagród i 18 nominacji
Sprawdź wszystkie nagrody
Złoty Lew Najlepszy film za film Zielony promień w roku 1986 Srebrny Niedźwiedź Najlepszy reżyser za film Paulina na plaży w roku 1983 Srebrny Niedźwiedź Nadzwyczajna nagroda jury za film Kolekcjonerka w roku 1967 Złota Muszla Najlepszy film za film Kolano Klary w roku 1971
żona Thérèse Barbet (od 1957 do jego śmierci), 2 synów, m.in. Denis (ur. 1958)
Jest autorem następujących pozycji wydawniczych:
- 1946 r. - "Élisabeth";
- 1957 r. - "Hitchcock" (wraz z Claudem Chabrolem);
- 1962 r. - "Six contes moraux";
- 1977 r. - "Organisation de l'espace dans le Faust de Murnau";
- 1984 r. - "Le Goût de la beauté";
- 1988 r. - "Le trio en si bémol";
- 1998 r. - "De Mozart en Beethoven, essai sur la notion de profondeur en musique".
W 1972 roku uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Paryskim (Francja).
W 1986 roku wyreżyserował teledysk do piosenki "Bois ton café, il va être froid" nagranej przez Rosette.
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych