Nina ma 30 lat i jest nauczycielką języka ukraińskiego. Mieszka w Ługańsku, mieście położonym we wschodniej Ukrainie, na terenie okupowanym przez prorosyjskich separatystów. Nie może opuścić miasta. Nie może też dłużej uczyć ukraińskiego. Jest zmuszona iść na kursy przekwalifikowujące ją na nauczycielkę języka rosyjskiego. Pewnego dnia los stawia jej na drodze osieroconego po wojnie 17-letniego Andrija. Chłopak na dachu swojej szkoły umieszcza ukraińską flagę i trafia w ręce policji. Żyjąc w świecie niesprawiedliwości, Nina zdaje sobie sprawę, że Andrija może czekać długie więzienie. Postanawia działać.
Babuszka Zina jest z pochodzenia Ukrainką, ale pomimo obecnej sytuacji politycznej pozostała na okupowanym przez Rosję Krymie. Oddzielona od rodziny, mieszka w zapomnianym nadmorskim miasteczku, próbując zdecydować, czy zostać, czy wyjechać. Dźwięki rosyjskiej muzyki współczesnej i pieśni ludowych podkreślają atmosferę jej wyludnionego miasteczka, które ogląda się przez wrażliwą, pełną sentymentalizmu soczewkę. Jednak konsekwencje sytuacji politycznej są stale obecne w tym miejscu, które jest niczym inna planeta. Sposób, w jaki reżyser portretuje relacje Ziny z przyjaciółmi i rodziną, zdradza głęboki szacunek dla głównej protagonistki, jej życiowej mądrości i jej doświadczeń.