Film kręcony przez Orsona Wellesa w 1942 roku. Amerykański rząd oraz producenci chcieli, by był zwykłym filmem promującym Amerykę Południową. Orson zrobił coś, czego się nie spodziewali. Przedstawił zwykłych, zubożałych Brazylijczyków, ich kulturę, muzykę, nadzieje polityczne i kryzys ekonomiczny. Pod presją brazylijskiego rządu, projekt upadł. Wszyscy myśleli, że oryginalna taśma filmowa zaginęła, jednak udało się odzyskać jej część. W latach 80. Richard Wilson, Myron Meisel i Bill Krohn latami składali i montowali film od nowa, by w końcu, w 1993 roku powstało dzieło, o którym każdy myślał, że już nigdy nie powstanie.

Młody posłaniec pocztowy Jules (Frédéric Andréi) nagrywa potajemnie głos znakomitej śpiewaczki operowej Cynthii Hawkins (Wilhelmenia Fernandez). Przypadkiem staje się też posiadaczem kasety z relacją obciążającą wysokiego funkcjonariusza policji. Ścigają go teraz ludzie biznesmena, który chce zrobić interes na głosie śpiewaczki oraz gangsterzy nasłani przez skorumpowanego stróża prawa.

Daleki Wschód, wczesne lata 70. XX wieku. Akcja filmu rozwija się na dwóch płaszczyznach. Bohaterem pierwszego wątku jest Amerykanin Jack Flowers, prowadzący w Singapurze dom publiczny. Wkrótce właściciel lokalu popada w konflikt z miejscową mafią i zostaje zmuszony do walki z gangsterami. Drugi wątek jest opowieścią o starzejącym się Angliku, Williamie Leigh z Hongkongu, poszukującym kogoś, z kim mógłby porozmawiać i spędzić wolny czas. W jednym z klubów William poznaje mężczyznę, z którym szybko nawiązuje kontakt... Nagroda dla najlepszego filmu na MFF w Wenecji oraz Nagroda Nowojorskich Krytyków Filmowych dla najlepszego aktora, Bena Gazzary.

Imigrant wprowadza się do mieszkania, w którym poprzednia lokatorka popełniła samobójstwo. Z czasem zaczyna nabierać przeświadczenia, że sąsiedzi spiskują przeciwko niemu.

Rumuńska pisarka, Aurora, nieoczekiwanie spotyka na wakacjach przyjaciela i dawnego adoratora, dyplomatę Jeroma. A że pomóc jej to może w tworzonej właśnie prozie, toteż postanawia zainteresować znajomego wypoczywającymi tam dziewczętami, Laurą oraz Klarą.