W czasach rewolucji Maria Antonina i jej opiekunka Oscar François de Jarjayes stają przed trudnymi wyborami jako kobiety dojrzewające do swoich odmiennych ról.
Shozo i Ine Saito są kochającym się małżeństwem z prawie sześćdziesięcioletnim stażem. Para spędza spokojnie starość, przyjmując wizyty rodziny i opiekując się w wolnej chwili swoim sadem. Pewnego dnia, podczas pielęgnacji jabłoni posadzonej w dniu ich ślubu, zauważają na niej złote jabłko, które postanawiają zjeść. Gdy oboje budzą się następnego ranka, odkrywają niespodziewanie, że znów są młodzi.